2 jaar bloggen

Op 1 januari 2016 kwam ik “in de lucht” met mijn eerste blogpost op Martinhoudthetbij.

Na 100 posts maakte ik pas op de plaats en schreef een stukje over mijn ervaringen tot dan toe (28 juni 2016).
We zijn nu twee jaar verder, tijd om opnieuw de balans op te maken.

Cijfers.

Eerst maar wat getallen. Ik postte 238 berichten, kreeg 186 reacties en er werd 17796 keer op een van mijn berichten geklikt (ik ben niet zo verwaand dat ik schrijf dat zoveel mensen het bericht ook lazen).

De succesvolste post werd 3024 keer aangeklikt (Salvage Hunters). De meest succesvolle maand was oktober 2017: 2459 views. In 2016 bezochten gemiddeld 15 mensen per dag mijn blog, in 2017 was dat gestegen tot 35.

29 mensen namen een abonnement, ze krijgen automatisch bericht als ik weer wat geschreven heb.
Hulde aan deze lezers, ze hebben aantoonbaar oog voor kwaliteit.

Spam

In de krochten van internet gebeurt veel waar we absoluut geen weet van hebben. Ik heb de beschikking over een toolkit, waarin onder andere een spamfilter zit. Ik heb dit filter aangezet en dat is maar goed ook, want 3532 reacties vielen in die categorie.
Daarnaast zijn ook nog 66434 kwaadaardige inlogpogingen verijdeld. Ik heb geen idee wat dit betekent maar ben blij dat er op mij gelet wordt.

Mijn post “Hollandse meesters” was aanleiding voor een spammer mij de opdracht “Kauf Viagra!” te sturen. Ik ging er niet op in. Een ander stuurt mij tientallen berichten in het Russisch, een taal die ik jammer genoeg niet machtig ben. Iwan’s zielenroerselen worden aan mij dus niet geopenbaard.

Op de een of andere manier riep mijn bericht “Kijkgenot” (bij nadere beschouwing inderdaad misschien een wat wonderlijke titel) de meeste spamreacties op. Zo kreeg ik de kans gay pics te downloaden (niet gedaan) en ontving ik honderden adviezen die betrekking hadden op katten. (What to do with a cat that pees everywhere).

Gelukkig kreeg ik ook uitgebreid complimenten van Xuong Sao Truong (die ik overigens niet tot mijn kennissenkring kan rekenen):

You are in reality a good webmaster. It kind of feels that you’re doing any distinctive trick. Also the contents are masterpiece you’ve done a great job in this subject!

Reacties

Met grote regelmaat reageerden mensen op mijn berichten. Leuk om op die manier weer eens iets te horen van oude collega’s of verre familieleden. Een enkele keer kon via mijn blog een contact gelegd worden (mijn bericht over de Hervormde Pedagogische Akademie werd gelezen door veel oud-leerlingen). Ook gebruikten enkele volslagen onbekenden mijn blog als chatbox: ze communiceerden over het programma Salvage Hunters op Discovery.

Niet altijd even prettig

Als ik schrijf heb ik bekenden voor ogen waarvan ik weet dat ze mijn posts waarderen. Je realiseert je amper dat je vanuit je kleine kamertje letterlijk de wereld bestrijkt.

Ik ben niet zo geheimzinnig, dus heb geen reden veel te verbergen. Dat levert bijna nooit problemen op, maar er was een moment dat ik toch twijfelde of ik wel verstandig bezig was. (Zie hierover mijn blog van 29 oktober 2017).

Gelukkig was het een eenmalige gebeurtenis, ik laat me er niet door van de wijs brengen.

Waar schreef ik over?

Het is wellicht makkelijker uit te zoeken wat ik niet behandelde. Ik vermoed dat de meeste lezers de variëteit wel waardeerden, met één uitzondering: mijn stukjes over bridge werden slechts door een zeer select groepje op waarde geschat. Zij die deze prachtige sport niet kennen gaven grif toe de blogs die over bridge gingen direct over te slaan. Ze noemden het abracadabra en een van hen maakte een vergelijking met het onsterfelijke Jiskefet-item Stiften (zie mijn blog van 28 mei 2016).

Ik ontleen zelf aan alles veel plezier: de verslagjes over belevenissen op Terschelling, de herinneringen aan mijn jeugd, maar ook kritische stukjes over de schermpjes en de onderwijsadviseurs.

Op mijn visitekaartje staat: blogger en publicist (gelukkig een volkomen onbeschermde titel)  deze termen dekken de lading perfect.

Als je naar mijn introductiepagina kijkt, zie je hoe ik bloggen positioneer ten opzichte van Twitter en Facebook: Als Twitter snel en druk kletsen is, en Facebook gezellig babbelen, dan is bloggen volgens deze analogie een goed gesprek.

Ik denk niet dat ik er altijd in geslaagd ben voldoende afstand tot Facebook te bewaren, enkel blogs hebben gevaarlijk weinig gewicht.

Een heel enkele keer werd een stuk van mij gepubliceerd, waar ik natuurlijk wel trots op ben.

Ik betrap mezelf erop dat ik gedurende de dag vaak de vraag stel: zit hier een blog in? Soms droom ik zelfs dat ik aan het bloggen ben…

Stijl

Ik heb gedurende het schrijven ontdekt dat je langzamerhand je eigen stijl ontwikkelt. Blogs vormen nog geen genre: het zijn geen korte verhalen, geen essays en hebben ook niet het karakter van krantenartikelen. Ze lijken waarschijnlijk nog het meest op columns. Sinds ik mijn blog bijhoud is mijn waardering voor columnisten toegenomen: zij moeten met grote regelmaat en op commando stukjes publiceren. Ik houd het meest van Sheila Sitalsing, Bert Wagendorp, Aleid Truijens en Sylvia Witteman.

Ik let natuurlijk erg op mijn zinsbouw, de grammatica en de spelling. Ik ben lang niet altijd helemaal tevreden over mijn teksten, maar mijn ambitie gaat niet zover dat ik net zolang schaaf tot alles perfect is. Taalfouten zullen er niet in zitten, ook clichés probeer ik te vermijden, maar mijn zinsbouw is niet altijd even mooi.

Af en toe twijfel ik eraan of ik niet te kort van stof ben. Moet ik niet vollediger zijn? Moet ik het niet nog beter uitleggen? Dan herinner ik mezelf eraan dat bij een blog alles mag. Tevreden druk ik op het knopje publiceren.

SEO

Search Engine Optimization is ook een instrument in mijn toolkit. Mijn stukken worden beoordeeld volgens een aantal vaste criteria, zoals aantal woorden, aantal links naar andere sites en hoe vaak er in het stuk naar de titel verwezen wordt. Dit zijn allemaal belangrijke elementen met betrekking tot de vindbaarheid op internet. Als ik een hoge SEO score krijg is de kans het grootst dat mijn stuk vaak aangeklikt wordt.
Aangezien Martinhoudthetbij.nl geen commerciële doelstelling kent hecht ik hier weinig waarde aan (wat wel grappig is: ik krijg altijd een goede waardering voor de lengte van mijn stukjes. Meer dan 300 woorden: excellent!)

Plezier

Een ding is zeker: ik ontleen erg veel plezier aan het bloggen en ben van plan er nog een tijdje mee door te gaan.

Er kleeft wel een nadeel aan het feit dat ik mijn wederwaardigheden publiceer: als ik een nieuwtje wil vertellen hoor ik regelmatig dat men al op de hoogte is, ze hebben mijn blog gelezen….

Dank aan al mijn lezers!

 

 

 

 

One thought on “2 jaar bloggen”

  1. Dank jou!
    Met een glimlach lees ik je tekst.
    Altijd heel leuk, om te genieten van de teksten van een geliefd koorlid.
    Te zien, hoe jij met mooie teksten bijdraagt aan het mooier maken van de wereld. Dat doe ik je van mijn levensdagen niet na. Tsja, ieder zijn vak.
    Fijn, dat je door gaat!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *