Tenting on the Old Camp Ground

Als je regelmatig de radio hebt aanstaan hoor je af en toe een intrigerend mooi nummer. Soms kan je de titel en de uitvoerende(n) opvangen als de presentator deze vermeldt, als dat niet gelukt is kan je op internet een speellijst vinden waar op de minuut nauwkeurig na te zoeken is wat er te horen was.

Zo kom je af en toe mooie dingen op het spoor, waarvan je het bestaan anders waarschijnlijk nooit  zou hebben ontdekt.

Ik hoorde Tenting on the Old Camp Ground, uitgevoerd door Anonymous 4.

Het lied is gecomponeerd door Walter Kittridge, een beroemd Amerikaanse musicus (1834-1905), veel van zijn liederen hadden de Amerikaanse Burgeroorlog als thema. Het staat op de cd 1865, waar nog meer nummers uit de Burgeroorlog op staan.

Zijn beroemdste lied, Tenting on the Old Campgroud, werd door beide zijden gezongen. Hij was abolitionist.

De tekst:

We’re tenting tonight on the old camp ground,
Give us a song to cheer
Our weary hearts, a song of home
And friends we love so dear.

Chorus:
Many are the hearts that are weary tonight,
Wishing for the war to cease;
Many are the hearts looking for the right
To see the dawn of peace.
Tenting tonight, tenting tonight,
Tenting on the old camp ground.
We’ve been tenting tonight on the old camp-ground,
Thinking of days gone by,
Of the loved ones at home that gave us the hand,
And the tear that said, “Good-bye!”

Chorus
The lone wife kneels and prays with a sigh
That God his watch will keep
O’er the dear one away and the little dears nigh,
In the trundle bed fast asleep.

Chorus
We are tenting tonight on the old camp ground.
The fires are flickering low.
Still are the sleepers that lie around,
As the sentinels come and go.

Chorus
Alas for those comrades of days gone by
Whose forms are missed tonight.
Alas for the young and true who lie
Where the battle flag braved the fight.

Chorus
No more on march or field of strife
Shall they lie so tired and worn,
No rouse again to hope and life
When the sound of drums beat at morn.

Chorus
We are tired of war on the old camp ground,
Many are dead and gone,
Of the brave and true who’ve left their homes,
Others been wounded long.

Chorus
We’ve been fighting today on the old camp ground,
Many are lying near;
Some are dead, and some are dying,
Many are in tears.

Final Chorus:
Many are the hearts that are weary tonight,
Wishing for the war to cease;
Many are the hearts looking for the right,
To see the dawn of peace.
Dying tonight, dying tonight,
Dying on the old camp ground

Anonymous 4

is een a capella kwartet van vier vrouwen uit New York. Zij zingen voornamelijk middeleeuwse muziek. De CD 1865 is hun laatste gezamenlijke cd.

Op deze cd worden ze begeleid door Bruce Molsky (viool, banjo, gitaar en zang).

Ik houd vooral van mooie harmonieuze koormuziek, er staan naast Tenting nog een aantal prachtige nummers op deze cd.

 

3 Hard Times come again no more

11 Brother Green

12 The Faded Coat of Blue

14 The True Lover’s Farewell

16 The Picture on the Wall

18 Shall We Gather at the River?

 

 

Als ik mooie koormuziek hoor probeer ik me altijd voor te stellen hoe het nummer zou klinken als El Mishito (het koor waar ik op zit) het zou zingen.
Ik ga een aantal nummers van deze cd inbrengen en hoop dat we er binnen afzienbare tijd eentje op ons repertoire hebben.
We moeten dan wel proberen een bewerking te vinden waarin ook plaats is voor mannenstemmen, want het gecombineerde geluid van sopranen, alten, tenoren en bassen is natuurlijk het allermooist. Onze dirigente gaat het vast voor elkaar krijgen.

Als je wilt horen hoe El Mishito klinkt: dit filmpje.

 

 

Commissaris Bullebak moet op een andere dag zwemmen

De andere zwemmers noemen mij commissaris Bullebak.

Mijn hoofd is het enige wat ze van me zien als ik mijn baantjes trek en het is inderdaad nogal groot. Ik heb bovendien een gezonde rode gelaatskleur.

De titel klopt: ik had vroeger de functie van keerpuntcommissaris en was olympisch official van de Nederlandse Zwembond, voor ze me wegstuurden. Maar Bullebak is niet mijn naam.

Ik heb mijn leven in dienst gesteld van de prachtige zwemsport, maar ik ben nu niet meer actief. Ik had nog jaren mee kunnen gaan, maar ze hebben me de laan uitgestuurd omdat ik de regels te correct toepaste! Hoe kan je ooit te correct zijn?

Ik ben niemand tot last, maar anderen zijn lang niet zo zorgvuldig. Sommigen duiken het water in, terwijl er toch duidelijk aangegeven is dat dit niet mag. Anderen staan maar heel even onder de douche en zijn dus nog niet schoon als ze het water ingaan. Dan moet ik dus door hun viezigheid zwemmen!

Nu moet ik mijn routine doorbreken en op een andere dag gaan zwemmen, want ik ben bedreigd!

Afgelopen dinsdag had ik weer veel last van twee mannen die samen zwemmen op hetzelfde tijdstip als ik. Ze zijn allebei te dik en denken natuurlijk dat ze van een uurtje zwemmen in de week afvallen! Ze zwemmen heel langzaam en zijn voortdurend met elkaar aan het praten. Dat is op zich niet zo’n probleem, maar ten eerste praten ze helemaal niet over zwemmen en ten tweede moeten anderen voor hen opzij. Iedereen weet dat je de ene baan heen zwemt en de andere weer terug, maar deze “heren” doen maar wat! Ze spelen kennelijk allebei bridge, want dat is waar ze de hele tijd over praten. Ze concentreren zich helemaal niet op hun slagen en tellen overduidelijk niet hoeveel baantjes ze erop hebben zitten. Ze nemen de sport volstrekt niet serieus.

Als het ondieper wordt houdt de ene zelfs op met zwemmen en loopt het laatste stuk! Hij zal er wel last van hebben dat hij met zijn voeten de bodem raakt als hij door zwemt. Hij ligt veel te diep in het water.

Ze praten maar door en hebben helemaal niet in de gaten dat ze me hinderen.

De laatste keer was ik zo boos dat ik expres tussen hen door zwom, ik raakte een van hen daarbij, maar dat kon me niets schelen. Hij zei nog sorry ook! Omdat hij helemaal niet begrepen had dat hij zich een keer aan de regels moest houden zei ik tegen hem dat ik expres tegen hem aan was gezwommen. Hij werd toen heel boos en vroeg waarom ik niet gewoon gezegd had dat ik last van hem had. Alsof dat zou hebben geholpen!

Het werd bijzonder onaangenaam, hij dreigde zelfs dat hij me de volgende keer op mijn bek zou slaan.

Ik ga nu niet meer op dinsdag zwemmen, ik heb geen zin in nog meer conflicten. Die mannen komen uit Amsterdam en iedereen weet dat je dan moet oppassen.

Het brengt wel weer het trauma naar boven dat ik overgehouden heb aan mijn ontslag als official bij zwemwedstrijden. Ze hebben me weggestuurd hoewel ik niets fout heb gedaan!

De aanleiding was een wedstrijd in de tweede klasse meisjes, op de honderd meter.
Als hoofdverantwoordelijke voor het correcte verloop van deze belangrijke wedstrijd had ik me natuurlijk voortreffelijk voorbereid. Het water van het bassin lag er prachtig bij, de drijflijnen hadden precies de juiste spanning en ik had de tijdwaarneming drie keer gecontroleerd.

De wedstrijd verliep goed, ik had alles in de hand, tot de vierde race: ik constateerde dat een van de zwemsters bij de finish niet volgens de richtlijnen had aangetikt en diskwalificeerde haar dus. Hoewel ik volledig in overeenstemming met de reglementen (artikel 43, sub 8a) handelde kreeg ik het hele zwembad over me heen! De teamgenoten en het publiek belaagden me en de coaches van beide ploegen tekenden officieel protest aan.

Ik bleef natuurlijk bij mijn beslissing en had er het volste vertrouwen in dat ik door hogere officials in het gelijk gesteld zou worden. Regels zijn er om exact toegepast te worden en een standvastige keerpuntcommissaris laat zich niet ompraten!

Ik was stomverbaasd toen bleek dat de beroepscommissie de klacht gegrond verklaarde en mijn beslissing bekritiseerde. Ik zou “te star” zijn geweest en had de regels soepeler moeten hanteren. Zij vonden dat het betreffende meisje een goede reden had gehad om de plaat niet correct met de rechterhand aan te tikken.
Ik was verbitterd en voerde aan dat het mijn taak was ook rekening te houden met de belangen van de anders zwemsters. Zij zouden – terecht-  kunnen protesteren dat ik de ene zwemster bevoordeelde boven de andere!

Het feit dat het meisje niet kon aantikken met haar rechterhand omdat ze die niet had was een onbelangrijk detail en deed niets af aan de overtreding. Ze had toen ze wedstrijden ging zwemmen kunnen weten dat de regels niet toestonden dat ze de plaat onreglementair  aantikte. Ze had ook een andere sport kunnen kiezen, waarbij je niet beide handen nodig hebt!

Tot de dag van vandaag ben ik ervan overtuigd dat sport niet gebaat is bij sentimentele overwegingen, de beste moet winnen en de leiding moet ervoor zorgen dat alles volgens de voorschriften verloopt.
Mijn standvastigheid werd niet beloond, in tegendeel. Het kwam zelfs zo ver dat de zwembond mij berichtte dat er niet langer van mijn diensten gebruik gemaakt zou worden.

Sindsdien zwem ik mijn baantjes, maar moet nu dus een ander moment kiezen.

De wereld zit onrechtvaardig in elkaar!

Kleine criminaliteit II

Oudejaarsnacht 2016 zijn wij voor de tweede keer in een half jaar slachtoffer geworden van kleine criminaliteit. Er werd weer bij ons ingebroken, de dieven namen mijn computer mee, een tablet en ons fototoestel.

Ze haalden alle kasten en laden overhoop en stortten de inhoud op de grond. Als afscheidscadeautje spoten ze een spuitbus slagroom, een fles fritessaus en een fles ketchup in de keuken leeg. Ze leegden ook nog een pak karnemelk en zetten de kraan wijd open.
Omdat bij de eerste inbraak ook zoveel rommel was gemaakt (ze hadden toen flessen met schoonmaakmiddel en shampoo leeggespoten) denken we dat beide inbraken door dezelfde bende zijn gepleegd.
De eerste keer waren ze binnengekomen door het slot van de voordeur te forceren (“cilindertrekken”), de tweede keer gooiden ze een grote steen door het achterraam, waardoor ze de sleutel die wij in het slot hadden laten zitten konden omdraaien.
De steen ging dwars door de kerstboom heen, de kamer lag vol met grote en kleine scherven.

Gevoel en gevolg.

We noemen het kleine criminaliteit, maar zo voelt het niet. Je ziet dat de luxaflex naar beneden is gedaan en weet dus als je thuiskomt dat er bezoekers zijn geweest. Je staat te trillen op je benen en wordt heel erg kwaad als je de puinhoop ziet die ze hebben aangericht.

Je krijgt iedere keer een steek in je buik als je weer iets ontdekt of denkt te ontdekken. Als iets niet op de verwachte plek ligt denk je: “Dat hebben ze ook meegenomen.” Je realiseert je dat vreemde vingers aan jouw persoonlijke eigendommen hebben gezeten. Je bent teksten en foto’s kwijt die op je computer stonden en moet heel veel gaan regelen: opruimen, inventariseren, aangifte, verzekering en reparatie van het venster.
Als je wat langer van huis gaat denk je regelmatig aan de vorige keer dat je weg was. In welke staat zal ik mijn huis nu bij terugkomst aantreffen?
Je bent boos op jezelf omdat je de sleutel aan de binnenkant van de tuindeur had laten zitten.
Je vraagt je af wat voor types de inbrekers waren. We denken dat het jonge jongens zijn, omdat ze met onze creditkaart aankopen hadden gedaan in een kledingwinkel voor jongeren.
Hoe voelen ze zich als ze foto’s van het gezin dat ze beroven aan de muur zien hangen? Als ze met hun handen door privé-spullen gaan? Ontlenen ze echt plezier aan de dingen die ze kopen met het geld dat ze aan diefstal overhouden?
Je vraagt je af wat je verder nog kunt doen om je huis te beschermen. Moeten we rolluiken laten aanbrengen, zoals de buren hebben gedaan? Alarm installeren, tralies voor de ramen?
Je raakt je onbevangenheid kwijt.

Politie

Twee jonge politieagenten arriveren om half drie ’s nachts, ze zijn vriendelijk en meelevend. Ze maken foto’s en notities en regelen een paar zaken (noodreparatie van het raam, telefoonnummers van de bank) en een van hen repareert zelfs provisorisch het tuinhek.

Ze vertellen dat er een groep inbrekers in onze stad actief is die een kat-en–muis spelletje met de politie speelt. Ze gaan altijd op dezelfde manier te werk, de leeggespoten flessen zijn hun handtekening. De politie heeft een vermoeden wie ze zijn maar kan niets bewijzen. De technische recherche kan bij ons geen sporen vinden, de dieven droegen handschoenen.
Ik geef alle serienummers door, de agenten vertellen dat we op de hoogte gehouden zullen worden van eventuele vorderingen.
Later belt de recherche in Lelystad met de boodschap dat ze mijn zaak onder behandeling hebben. Ik zal over een maand ongetwijfeld een beleefd briefje van hen ontvangen (net als na de eerste keer) dat het onderzoek niets heeft opgeleverd.

Verzekering

De verzekering keert uit, maar je gaat er natuurlijk altijd op achteruit: €300,- eigen risico en we kregen niet meer dan de dagwaarde voor het gestolen tablet.
Onlangs kocht ik dus mijn derde Apple-computer en mijn derde camera. Ik word kind aan huis in de winkels.

Alarm

Na rijp beraad besluiten we een alarm te laten aanleggen. De monteur komt  en bevestigt magneetcontacten aan vensters en deuren. Als die opengaan terwijl het alarm is ingeschakeld gaat er een loeiharde sirene af. Dat gebeurt ook als een van de bewegingssensors in het huis beweging detecteert.
Het kost veel geld: ruim €2000,- , maar het is goed dat we deze stap genomen hebben. We moeten immers met een gerust hart weg kunnen gaan.
Bij thuiskomst moeten we nu een code invoeren om te voorkomen dat we zelf voor boeven worden aangezien.

 
We hebben nu echt het idee dat ons huis niet langer het doelwit van criminelen zal worden, ze zullen voor een gemakkelijker prooi kiezen.

Rechts

We hadden te maken met kleine criminaliteit. Het was voor mij de vierde keer dat er ingebroken werd in mijn huis: twee keer in Amsterdam, twee keer in mijn huidige woonplaats. Je schudt het natuurlijk van je af, het was maar materie. Je realiseert je dat je ook slachtoffer had kunnen worden van een zwaar misdrijf…

Hoe dan ook, je wordt wel rechts van dit soort dingen. Je zou haast weer lijfstraffen willen invoeren, (ik stel voor te beginnen met een onderdompeling in het ijskoude Weerwater). Een van de lezers van mijn vorige blog over dit onderwerp stelde in haar reactie voor “dat tuig op te knopen”. Als overtuigd aanhanger van de rechtsstaat gaat dat mij uiteraard te ver. Ik zou wel graag willen dat de daders voor de rechter verschijnen en dan een gepaste straf krijgen.

En dat de scooter die ze van mijn geld gekocht hebben tijdens het rijden spontaan beide wielen verliest.

 

 

 

Zie ook mijn bericht kleine criminaliteit uit maart 2016.

Bridgeles

Op 20 januari gaf ik een bridgeles aan leden van mijn vereniging. Het thema was Vergissingen die je zou willen vermijden.

Als je het edele bridgespel niet machtig bent zal dit stuk voor jou waarschijnlijk totaal onbegrijpelijk zijn.
(Iemand vergeleek een bridgestuk van mij eens met het prachtige filmpje van Jiskefet waarin een volslagen onbegrijpelijke cricket-achtige activiteit deskundig becommentarieerd wordt. (dit filmpje)

We begonnen niet al te moeilijk:

Snijmateriaal

Je kunt alleen maar snijden als je goed “snijmateriaal” hebt. Als op tafel VB109 ligt en je hebt zelf A854, dan heb je goed snijmateriaal. Als de heer rechts zit kan je die eruit snijden.
Het komt nogal eens voor dat bridgers snijden wanneer dat niet goed is.
Als je dit hebt: V932   tegenover A86 heeft het geen enkele zin de vrouw voor te spelen. Zij zal worden gedekt en je bent geen stap verder (B10 is inmiddels bij de tegenpartij gepromoveerd).

Snijd alleen als je het niet bezwaarlijk vindt als de honneur wordt gedekt.

Hoe moet deze figuur wel aangepakt worden?
Liefst laat je natuurlijk de tegenstander de kleur aanspelen, maar soms zijn ze niet zo aardig. De beste manier om deze kleur aan te pakken is: Aas slaan (er is een heel kleine kans dat de heer kaal zat) en dan een kleintje naar de vrouw. Als de heer goed zit maak je in ieder geval twee slagen.

Valse start

A102                         H754
VB83

Als je denkt veilig te kunnen uitkomen met hartenvrouw kom je van een koude kermis thuis: de leider zal de slag nemen met de heer in zijn hand en omdat jij luid en duidelijk verteld hebt dat je de boer hebt zal hij die er vervolgens netjes uitsnijden..
Als je van deze kleur afblijft en de leider zelf zijn gang laat gaan maak je altijd een slag (wel even doorleggen als van rechts een kleintje wordt gespeeld).

Starten van een aaneengesloten serie is prima, maar die serie moet wel dicht zitten.

Twee keer naar je honneurs

HV98
A1032
765

Als je de heer voorspeelt zal die worden gepakt, je verliest twee slagen. Speel twee keer naar je HV toe en als de heer links zit heb je maar een verliezer.

Vergroot je kansen door de juiste speelwijze toe te passen

Onbereikbare slagen

AV5

HB102

Je maakt toch niet de fout een kleintje naar de aas te spelen en de vijf terug? Je hebt jezelf vakkundig geblokkeerd!

Honneurs aan de korte kant eerst incasseren.

Nu wordt het moeilijker.

Spel 1 ♠ VB7
HB864
54
♣ 1076
♠62
57
VB107
♣A8432
               N

W                           O

Z

♠1098
AV932
986
♣H5
 

Contract: 4S door Z

 

Uitkomst RV

♠ AH 543
10
AH 32
♣ VB9

Veel spelers maken de fout meteen troef te gaan trekken. In het eindstadium ontdekken ze dan dat ze blijven zitten met twee ruitenverliezers.

Maak je speelplan, troef zo nodig eerst verliezers in aan de korte kant vóór je troef gaat trekken.

 

Spel 2 ♠6
AHV 3
1098
♣V10543
♠HV10987
1098
432
♣2
             N

W                     O

Z

♠B54
762
A7
♣H9876
 

Contract: 3SA door Z

Uitkomst: SH

♠A32
B54
HVB65
♣AB

Leider, zorg ervoor dat je schoppenaas twee keer ophoudt (dus laat de eerste twee slagen aan de tegenstander). De derde schoppenslag moet je wel pakken, maar je rechtertegenstander kan zijn partner niet meer bereiken. Kijk hoeveel slagen de tegenstander maakt als je te snel opstapt.

Verbreek de communicatie tussen je tegenstanders. Hopelijk ga je aan de goede kant van slag, de tegenstander die de slag maakt kan niet bij zijn partner komen.

Spel 3 ♠32
54
654
♣HVB1042
♠VB109
A1063
1082
♣A3
              N

W                          O

Z

♠876
987
H973
♣987
 

Contract: 3SA door Z

Uitkomst: SV

♠AH54
HVB2
AVB
♣65

Deze truc geldt niet alleen voor de leider, de tegenstanders doen er ook vaak goed aan de slag niet meteen te pakken. Zie het verschil tussen klaveraas meteen leggen of de tweede keer.

Spel 4 ♠AVB
H65
109765
♣742
♠H2
10982
A843
♣HVB
           N

W                      O

Z

♠76543
4
V2
♣10983
 

Z opent 1H

♠1098
AVB73
HB
♣A65

Was je als West in de verleiding een informatiedoublet te geven? Je hebt immers een opening?!
Denk aan de eisen van een informatiedoublet: 13 punten, kort in de openingskleur en tolerantie voor de andere drie kleuren.
Als je wel doubleert gaat je partner in 99 van de 100 gevallen schoppen bieden. Ben je daar blij mee? Er volgt een bloedbad.

Passen is ook een bod!

Spel 5 ♠2
AVB3
98642
♣854
♠8
10984
V1073
♣H1062
           N

W                      O

Z

♠V754
H765
AB
♣973
 

Contract: 4S door Z

Uitkomst H10

♠AHB10963
2
H5
♣AVB

Je komt maar één keer aan tafel (bij de uitkomst). Hoe maak je daar het best gebruik van?
Je beste kans om het contract te maken is een kleine ruiten naar je heer te spelen. Als de heer rechts zit ben je binnen. Als de heer links zit heb je altijd nog de kans dat de schoppenvrouw tweede zat.
Als het zover komt dat je de ruiten vanuit je hand moet aanvallen zijn het altijd twee verliezers.

Wees zuinig op je entrees en benut ze optimaal!

 

Spel 6 ♠V1092
HB10
7653
♣VB
♠HB
AV97
B42
♣A1098
           N

W                    O

Z

♠A765
8
H1098
♣7432
W opent 1SA ♠843
65432
AV
♣H65

Oost: “Ik heb 7 punten, mijn partner maximaal 17. Als we een schoppenfit hebben mag ik mijn singleton harten meetellen, dan hebben we 26 punten, genoeg voor de manche!”

Dit noemen we wishful Stayman. Hoe groot is de kans dat je partner 2 schoppen antwoordt en bovendien 17 punten heeft?

Spel 7
♠A654
A82
H102
♣V98
             N

W                        O

Z

♠V963
HB10543
9
♣76
Oost opent 2H (zwakke 2)

Doe als west geen manchepoging. Je partner kan nooit genoeg waardes hebben. Je hebt een vlakke hand zonder introefwaarde. 2 Harten wordt al moeilijk!

Wees realistisch, weet wanneer verdergaan geen zin heeft.

Spel 8
♠AH32
987
AH10
♣AH8
            N

W                      O

Z

♠54
AH54
543
♣7652
 

Contract: 3SA door W

Je hebt acht slagen, de kans op je negende moet uit de harten komen. Als die 3-3 zitten bij de tegenstanders maak je drie slagen. Je moet echter de vierde wel kunnen bereiken…. Pas dus een safetyplay toe: duik een harten.

Houd er rekening mee dat je later nog een slag wil incasseren. Geef een slag af op het moment dat het nog geen kwaad kan. (Dus niet eerst al je hoge kaarten oprapen).

Spel 9, 10 en 11 spelen we tijdens de les.

In spel 9 gaat het om de mooie extra entree in harten (de 9!), zodat je de ruiten kunt vrijtroeven. Je kunt dan uiteindelijk je klaververliezer kwijt.

Spel 10 is een crossruff festijn. Je moet niet troeftrekken! De tegenstander moet op het laatst zelfs ondertroeven en je maakt +1!

Spel 11 is zo’n spel dat alles precies zit zoals het zou moeten zitten. Je maakt zelfs groot slem!

Wat is bridge toch een fantastisch spel.

 

 

In Europa

Ik had Geert Mak ontdekt toen ik hoorde dat hij Reizen zonder John had geschreven, in navolging van het mooie Travels with Charley van John Steinbeck.

Ik genoot van zijn stijl en taalgebruik en nam me voor meer van hem te lezen.

Inmiddels heb ik De levens van Jan Six, Het Stadspaleis (over het stadhuis/paleis van Amsterdam) en In Europa verslonden.

 

In Europa is een kloek tweedelig werk waarin Mak Europa in de periode 1900 – 2000 bespreekt. Hij besteedt veel aandacht aan details en voert ook vaak “gewone” mensen op, die hij uitgebreid aan het woord laat.

Ik herken veel, vooral met betrekking tot de wereldoorlogen, maar lees ook veel nieuwe dingen. Hij zorgt er ook voor dat ik verbanden zie die eerder niet zo duidelijk waren.

De boeken van Geert Mak worden gekenmerkt door de enorme eruditie die hij tentoonspreidt, zijn geduldige aandacht voor het detail en zijn fraaie literaire stijl. Hij is een geweldig observator.

Het koren is gemaaid. De bomen zijn rood van de appels. Een man en een vrouw sjokken met hooivorken over de weg. Naast de huizen liggen de houtstapels, keurig geordend voor de winter, zwaar van de harslucht. Op een helling zijn twee mannen aan het ploegen, de een zit op een knallend rood trekkertje, de ander zwoegt achter de ploeg.(Tsjechië).

 

De volgende avond wordt er een grote processie gehouden. Op het enorme plein voor de basiliek waaieren eerst duizenden pelgrims in het rond, mannen in hun zondagse pak, vrouwen in stijve jurken, hoestende bejaarden, kinderen op krukken, een verbluffende massa zonder systeem of doel. Maar dan valt de duisternis, de stoet begint zich te vormen, en daar gaan ze: honderden mannen en vrouwen in rolstoelen, de kaars stijf omhoog, de lippen meeprevelend met het Ave Maria dat uit de luidsprekers schalt, soms hangend in de dekens, soms het gezicht vol verband, een enkeling onder de aidsvlekken, twee ouders die het hoofd van hun verlamde jongen proberen recht te houden: kijk, kijk toch naar de Maagd. Alle wanhoop uit de achterkamers van Europa barst hier open. (Lourdes).

Ik gaf dit mooie boek cadeau aan mijn zoon en hoop dat hij dit met net zoveel belangstelling en plezier zal lezen als ik.

Enige jaren na het verschijnen van het boek maakte de VPRO een gelijknamig televisieserie. Mak treedt hierin op als commentator (”waar waren we vorige week ook al weer gebleven?”).

In deze serie wordt de geschiedenis natuurlijk ook verteld, maar nu voorzien van schitterend beeldmateriaal. Het is bepaald niet een herhaling van het boek, ik heb al veel nieuwe dingen gezien en gehoord en de omstandigheid dat je nu ook beelden ziet van wat je eerst alleen had gelezen is natuurlijk heel bijzonder. Je kunt lezen over de zuigende klei in de loopgraven van de Somme, maar als je filmbeelden ziet van het totaal vernietigde landschap, waar werkelijk niet een grassprietje meer aanwezig is, dringt de werkelijkheid pas echt tot je door.

We nemen de serie rustig tot ons, er zijn nog 30 afleveringen te gaan!

Via Marktplaats heb ik me al weer verzekerd van drie nieuwe boeken van Mak. Ik rust niet vóór ik alles van hem gelezen heb.

 

In Europa (het boek):         9

In Europa (de tv serie):                  8

Een nieuw blogjaar

 

De start van mijn tweede jaar als blogger is wat vertraagd. Ik heb wat moeite mijn blog-draai weer te vinden. Op de een of andere manier kan in deze donkere wintermaanden mijn lijf niet de juiste chemische balans vinden.
Er komen teveel (of juist te weinig) stofjes los die zorg moeten dragen voor mijn geestelijk welzijn. Het effect is dat teleurstellingen, tegenslagen en zorgen tien keer harder binnenkomen dan zou moeten. De dokter heeft me pilletjes gegeven, maar die werken (nog) niet zo goed.

Het werkte ook niet echt stimulerend dat er in de oudejaarsnacht voor de tweede keer in een jaar bij ons werd ingebroken. Je krijgt er wel visioenen van onderdompeling in het ijskoude Weerwater of andere lijfstraffen van.

Flink veel fietsen, stofzuigen en vooral: mooie boeken lezen helpen het allemaal nog een beetje draaglijk te houden. En de lente komt er weer aan!

In januari 2016 startte ik met mijn blog Martin houdt het bij , ik schreef gedurende het afgelopen jaar precies een gros stukjes. (Voor wie het niet weet: een gros is twaalf dozijn. 144 dus).

Voor wie van getallen houdt: ik had in totaal 5204 views, het hoogste aantal lezers van een bericht was 88, in totaal waren er 71 reacties.

Ik heb er erg veel plezier aan ontleend, ik vond het elke keer weer een feest een mooie combinatie van woord en beeld te publiceren. De vorm ligt mij heel erg: er hoeft niets. Ik heb niet de verplichting die een journalist heeft (een compleet, van alle kanten belicht en redelijk onafhankelijk stuk schrijven) en mijn stukjes zijn ook geen werkstukken waaraan een opleiding eisen stelt.  Taalkundig moet het allemaal natuurlijk wel kloppen. Ik maakte (voor zover ik weet) een taalfout, werd hierop gewezen en heb me hiervoor uitgebreid verontschuldigd. Ik legde ook uit hoe het was gekomen (en dat het dus eigenlijk maar een klein foutje was).

Mijn onderwerpen waren heel divers, maar het zwaartepunt lag bij verslagen over wat ik meemaakte, las of zag. Ik ben van plan dit in 2017 te blijven doen, mijn plezier is onverminderd. Ik hoop dat mijn kleine volgelingenschare mij met plezier blijft lezen.

We letten even niet op Trump, dus toch een heel gelukkig 2017 gewenst!