Alweer een theoreticus die het beter weet

In de Volkskrant van eergisteren stond een goede brief van een leerkracht die haar vraagtekens plaatst bij de zegeningen van het Passend Onderwijs.
Er wordt nu luid geklaagd dat scholen niet voldoende werk maken van dit niet lang geleden ingevoerde gedrocht en dat teveel kinderen thuis zitten.

rademaker

Vandaag stond hierop een reactie van Marc Beek uit Harderwijk. Met stijgende verbazing las ik zijn brief.

ingez-brieven-vk-2

Ik word weer heel boos als ik zo’n reactie lees. Hoe komt het toch dat er steeds weer mensen zijn die zelf geen onderwijs geven, maar wel denken dat ze praktijkmensen de les kunnen lezen?

Je gelooft het niet, maar Beek is publieksvoorlichter. Als bovenstaande brief  een proeve is van zijn bekwaamheid kan je hem beter niet in dienst nemen.
Ik zal geen goedkope grapjes maken, maar hij hij heeft een filmpje op Youtube gezet waarin hij uitvoerig ingaat op de problemen van het ouderschap. Zijn dochtertje komt in beeld, maar hij heeft het uitsluitend over zichzelf….

Ik stuurde deze reactie naar de Volkskrant, de kans is klein dat hij geplaatst wordt (ze moeten elke dag een keus maken uit heel veel brieven).

Wat Marc beter weet

Zelden zo’n kulreactie gezien op een serieus bericht uit de praktijk. Marc Beek (zelf geen onderwijsman) laat zien waarom onderwijzeres Maria Rademaker ongelijk heeft.

Zij vertelt dat Passend Onderwijs een platte bezuiniging is waarvan de kinderen de rekening krijgen gepresenteerd. Leraren zijn erg veel extra tijd kwijt aan de begeleiding van kinderen die vroeger een plek kregen in het Speciaal Onderwijs. De andere kinderen in de klas komen te kort.

Beek weet het beter. “Wat ze vergeet”, zegt hij paternalistisch, “is dat scholen extra geld hebben gekregen, maar dat dat geld niet altijd in de klas waar de behoefte leeft wordt ingezet”.

Rademaker vergeet dat helemaal niet, het is juist haar voornaamste punt. Wat na de bezuinigingen overbleef is grotendeels naar de samenwerkingsverbanden gegaan, die voornamelijk goed voor zichzelf hebben gezorgd.

“Ze vergeet ook dat deels in de sociale behoefte kan worden voorzien door de zorgverlener en de ouders van het betreffende kind te betrekken bij het onderwijs”. Overleg met deze partijen is nu juist waar zo verschrikkelijk veel tijd in gaat zitten, Beek!

Het belerende betoog gaat verder: de onderwijzeres vergeet ook nog dat het voldoen aan de behoeften van zorgkinderen alle kinderen ten goede komt.

Hoe stelt Beek zich dat voor? Hoe profiteren de kinderen in de klas ervan als de juf instructie probeert te geven met een kind op schoot dat alleen daar stil is en waar twee andere kinderen voortdurend ieders aandacht opeisen omdat ze geen tel op hun stoel kunnen blijven zitten?
Wat verbetert aan hun onderwijs als de juf elke middag tot zes uur bezig is formulieren in te vullen, verslagen te maken en gesprekken te voeren?

Ook “de inzet van assistentie in de klas” is fijn voor alle kinderen. Welke assistentie? Er is sprake van minder mensen voor de klas, niet meer!

De brief sluit af met een prachtig staaltje wensdenken: “Alle kinderen hebben immers behoefte aan maatwerk, daar hoef je geen speciale behoefte voor te hebben. In de inclusieve samenleving is er respect en ruimte voor verschillende krachten en kwetsbaarheden”.

Waar vind ik die inclusieve samenleving? Hij bedoelt toch niet de onze?

Beek weet niet alleen haarfijn uit te leggen hoe de praktijk werkelijk in elkaar zit, hij is ook helderziend: uit Rademaker’s brief kan hij opmaken dat ze een burn-out heeft gekregen. Gelukkig komt ze niet aan de kant te staan, maar kan ze rekenen op een aangepaste plek in Beek’s inclusieve samenleving.

Wat zal ze blij zijn!

Martin Minnema

 

 

 

5 thoughts on “Alweer een theoreticus die het beter weet”

  1. Mijn filmpje gaat over mijzelf omdat ikzelf als persoon met autisme het ouderschap lastig vond (drie jaar niet kon werken). Ik vond een oplossing die ik ook het onderwijs gun: brede acceptatie en goede omstandigheden. Ik geef hierin ook les aan leraren. Het is voor leraren niet makkelijk, maar dat is geen reden om het niet te proberen. Ook wetenschappelijk onderwijs aan vrouwen stuitte in het begin op principiële en practische bezwaren, maar als maatschappij hebben we besloten toch door te zetten.

  2. Nieuwe manier van lesgeven aanleren kost tijd. Vinden van externe hulp voor leerkracht en nieuwe leerling ook. Accepteer ouders als deskundig in kind. Zij weten al vaak wie kan helpen en anders willen zij helpen met zoeken.
    Inclusiefonderwijs in 1 school, door leraren met lef, leid tot een inclusieve samenleving zonder buitensluiten.

    Wijs het SamenWerkingsVerband er op, dat een kind met extra ondersteuning in het regulier onderwijs houden goedkoper is dan dat kind naar het speciaal onderwijs te laten gaan. Dat is ook beter voor zowel dat kind als voor de reguliere klas. Zie als voorbeeld les voor autistische kinderen in de mBC, die opgesteld is door “Vanuit autisme bekeken.
    http://www.vanuitautismebekeken.nl/wat-doen-we

  3. Nieuwe manier van lesgeven kost tijd. Externe hulp zoeken voor leraar en nieuwe leerling ook. Accepteer ouders als deskundig in hun kind. Zij weten al veel wegen en willen helpen met zoeken naar nieuwe mogelijkheden.
    Wijs het SamenWerkingsVerband er op, dat het goedkoper is om een kind met extra hulp op regulier houden goedkoper is dan Speciaal Onderwijs en dat het ook nog eens beter is voor kind en klas. Inclusief onderwijs in1school.nl leid tot inclusieve samenleving zonder buitensluiten.

    http://www.vanuitautismebekeken.nl/wat-doen-we

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *