Havenkomtoernooi

Voor de veertiende keer organiseerde bridgeclub Almere het Havekomtoernooi.

In dit toernooi spelen zo’n honderd paren tegen elkaar in 7 Horecagelegenheden aan de Havenkom van Almere Haven. In elk restaurant worden vier spellen gespeeld, dan moet je naar een ander.

Het is elk jaar weer een feest om mee te doen, op de een of andere manier schijnt altijd de zon. Tussen de spellen door kan je lekker even buiten zitten, de lunch is bij het derde restaurant waar je speelt.

Het is altijd afwachten wie je tegenover je krijgt: het kunnen lieve oude dametjes zijn die voor het eerst ergens anders dan in de huiskamer bridgen, het kan ook een door de wol geverfd paar zijn dat zich normaal gesproken in veel hogere bridgeregionen beweegt.

Wij kwamen ze afgelopen zaterdag allebei tegen. Samen met nog 32 paren van onze bridgeclub beproefden we onze vaardigheden en vooral ons geluk in 27 spellen. In totaal deden 112 paren mee.

Al bij de tweede ronden moesten we tegen het paar spelen dat later met een monsterscore van bijna 73% eerste zou worden. Dat wisten we niet toen we aanschoven, misschien hadden we wel nattigheid moeten voelen toen we hun systeemkaarten onder ogen kregen: zo’n beetje elk bod had een andere betekenis dan normaal en op verschillende plekken stond de aanmaning “vraag vooral naar de betekenis”.

Argeloos deed mijn partner een iets te licht tussenbod, dat direct een strikje kreeg (het werd gedoubleerd). Toen de rook opgetrokken was moesten we -3 noteren, 500 punten voor de tegenpartij en een nul voor ons. Er zat voor hen 3 SA in, maar niet kwetsbaar levert dat maar 400 punten op.

Bij het volgende spel bood mijn partner 2 Klaver nadat tegenstander Oost met 1 Schoppen geopend had, een heel normaal volgbod. Na een verhoging tot 4 Schoppen was ik aan de beurt. Ik had 11 punten, een vierkaart Schoppen tegen en ook nog eens een singleton in mijn partner’s kleur. Ik wist dat de tegenstanders hooguit 20 punten hadden, ik zat tegen in Schoppen, dus vol vertrouwen doubleerde ik.  Dat contract zouden wij eens even fijn downspelen!

Het liep even anders. 4 Schoppen gedoubleerd + 1. Weer een nul voor ons.

Dit was het spel, OW geven alleen een klaver en een ruiten af, mijn vierkaart troef deed niks….

Dat we op vijf andere tafels ruim boven de 50% scoorden en op de zesde 49% mocht niet veel meer baten, een hoge plaats zat er voor ons niet meer in. We werden uiteindelijk 24e met 56,30 %.

In Restaurant Brons vroegen enkele dames van een andere tafel na het eerste spel of wij even wilden helpen met het invoeren van de score in de bridgemate. Er was aan de tafel niemand die hier ervaring mee had.
We maakten duidelijk dat dit niet kon: we moesten de spellen zelf ook spelen. Ik bood aan na afloop de vier scores er even in te zetten. Ik kreeg een briefje met daarop de contracten en het resultaat.
Bij het invoeren realiseerde ik me dat ik er niet omheen kon ook de uitkomst in te voeren, en die wist ik niet.
Omdat de tijd drong besloot ik maar bij elk spel dat de uitkomst klaver 2 moest zijn geweest. (Ik stelde me wel even voor  dat de dames de spellen na afloop zouden gaan analyseren en dat ze vervolgens elkaar in de grijze haren zouden vliegen als ze constateerden wat de uitkomst was geweest: “Waarom ben je daar nu mee uitgekomen? Je had de klaver 2 niet eens!”)

We hadden een fijne dag, het was weer een geslaagd toernooi. Volgend jaar nieuwe kansen!

 

Terschelling bijgehouden II

Slimme Duitsers

We maakten opnieuw de bunkerwandeling, we hoefden niet bang te zijn dat alles hetzelfde zou zijn als vorig jaar. De vrijwilligers zitten niet stil, er is weer heel wat bijgekomen.

Naast de opgeviste motor van een Engelse WO II bommenwerper is ook het restant te zien van een Udet Boje. Dit was een uitvinding van de hoogste luchtmachtofficier, Ernst Udet. Hij vond dat er iets geregeld moest worden voor de piloten die in het Kanaal terecht kwamen nadat hun vliegtuig was neergeschoten. Ze moesten een veilig heenkomen hebben, waar ze konden wachten op redding.

Hij liet vierkante boeien ontwerpen, die op regelmatige afstand voor de kust van Frankrijk verankerd werden.
In deze boeien was plaats voor enkele vliegers. Er was voedsel en droge kleding, een radio om hulp in te roepen en zelfs gezelschapsspelletjes waren niet vergeten.


In de praktijk hebben deze boeien nooit dienstgedaan: door hun vierkante vorm waren ze erg windgevoelig en de verankering deugde niet. De meeste sloegen op drift en strandden.
De RAF gebruikte de boeien ook als schietschijf.
Een van de lobster-pots, zoals ze door de Engelsen genoemd werden, spoelde aan op Terschelling en is onlangs met veel moeite opgegraven.

 

Bridge

Als we op de camping staan gaan we op donderdagavond meebridgen op de Bridgeclub Terschelling. Dat is deze zomer vier keer geweest, we mochten ook nog de Terschellinger eer verdedigen tijdens een kroegendrive. Dat laatste was niet zo geslaagd, we werden voor de zoveelste keer verslagen door onze tegenstanders, die elk jaar hun boot speciaal in West aanleggen om ons te vernederen.

De gewone bridgeavonden verliepen beter, op 10 augustus werden we zelfs eerste!

Het gebeurt vaak dat je wint omdat je een aantal cadeautjes hebt gekregen, dat was bij ons ook het geval.
Spel 9 was niet zo’n ingewikkeld spel. De voornaamste moeilijkheid is erachter te komen of je 6 Harten moet spelen of (het iets beter scorende) 6 SA.
6 Harten lijkt veiliger, vooral omdat de schoppen wel eens erg zwak zouden kunnen zijn. Maar ook voor 6 Harten is schoppenaas of -heer nodig……
Twee paren bereikten het onverslaanbare 6 SA, wij boden en maakten 6 H, toch nog goed voor 65% omdat 4 paren het slem niet boden (met 33 punten).  Een paar bood 6 SA en zag kans 2 down te gaan. Hoe is me een raadsel.

Spel 17 is heel interessant omdat hier de check-back-Stayman conventie geweldig zijn werk deed:
De bieding: Noord past. Oost biedt 1 Ruiten, Zuid past ook en West biedt 1 Schoppen. Oost heeft als rebid 1 SA (2 Harten zou reverse zijn). West vraagt nu dmv 2 Klaver aan haar partner diens hand nader te omschrijven. Ik antwoordde  2 Harten (partner, ik heb een vierkaart Harten die ik in eerste instantie niet noemen kon).
Greet (West) dacht de bieding te besluiten met 3 SA. Ik was echter nog niet uitgepraat. Ik wist nu dat Greet niet op zoek was geweest naar een vierkaart Harten (dan zou ze wel 4H hebben geboden), maar naar een driekaart steun voor haar 5-kaart Schoppen. En die had ik ook! Heel vaak is 3 SA het eind van de bieding, dit keer niet. De manche in een hoge kleur heeft de voorkeur boven 3 SA, dus ik bood nog 4 Schoppen. Uitkomst Ruiten 5, 4+ 2 gemaakt (een klaver introeven, dan is de rest vrij. Je geeft alleen Schoppen Heer af).
Niemand bood slem (je hebt ook maar 29 punten), twee paren misten de manche, 4 paren zaten in het heel gevaarlijk 3 SA (gaat net goed omdat de Harten 4-4 zitten) en twee paren hadden maar 1 upslag in 4S. 95%.

Porsche

Regelmatig rijdt er langzaam een stokoude rode tractor over het kampeerterrein. Hij heeft een vorklift waarmee hij de grote containers met vuilnis kan vervoeren. De motor produceert een luid, stampend geluid.

 

Op het eerste gezicht dateert het mooie mechanische werkpaard uit de jaren twintig, maar enige research leert dat hij zo’n 60 jaar oud is.
Tot mijn verbazing zie ik dat het hier om een Porsche gaat. Bij deze merknaam denk je meestal aan een ander soort vervoermiddel.

Niet lang geleden las ik in de Volkskrant de rubriek Vakantieliefde. Hierin beschrijft Corine Koole romantische ontmoetingen vanuit twee gezichtspunten.
Toen ik de volgende passage las:

De volgende dag trof ik hem vlak voor ons vertrek aan op de rode trekker waarmee ze op de camping het vuilnis wegbrengen. Zo’n ouderwetse Porsche die zo’n enorme herrie maakt. Hij stapte af en geleund tegen de tractor kuste hij mij opnieuw, net lang genoeg om mij te laten merken dat hij geen spijt had van de nacht ervoor.

en er ook nog sprake was van een duinmeertje wist ik dat ze op camping de Kooi had gestaan.

Hier staat het hele verhaal.

Zou dit de jongen zijn met wie ze het tentje is ingedoken?

Friet

Als je vanuit West langs het water van de Waddenzee fietst voert het fietspad je direct na de Stayokay (vroeger heette dat jeugdherberg) even landinwaarts. Je komt dan langs een piepklein bouwseltje, dat bij nader inzien een zeecontainer is waarvan het achterste driekwartdeel is afgezaagd. Dit is vast de kleinste friettent van Nederland.
Je kunt er alleen friet en ijs kopen. Als je wilt kan je zelf je friet snijden, wat bij mij herinneringen oproept aan snackbar Marja in Amsterdam. Daar stond ook zo’n fritessnijder, maar daar mocht ik toen natuurlijk niet aankomen.
Als je je portie hebt gekregen (met mayonaise, niet met die vermaledijde fritessaus) kan je op een houten bankje plaatsnemen en gaan genieten.
Wat is het lekker! Van buiten een heerlijk knapperig korstje en zacht van binnen.
Hier kan zelfs de Vlaamse frites uit de Voetboogsteeg in Amsterdam niet aan tippen. Ik denk dat het zelfs lekkerder is dan de patat die je in Den Haag kan eten bij Bik.

Friteria (ondanks de vreselijke naam)          10+

Vallende sterrentocht

We kochten twee kaartjes à 40 euro voor een tochtje met zeilschip Willem Jacob op de avond van 13 augustus 2017.
Astronomen hadden uitgerekend dat er deze nacht heel veel vallende sterren (wat natuurlijk helemaal geen vallende sterren zijn) te zien zouden zijn.
De boot zou ver van het vervuilende licht voor anker gaan, zodat je rustig naar boven kon kijken zonder afgeleid te worden.

We hadden enige moeite de klipper te vinden, ze lag als derde aangemeerd, zodat we over twee andere schepen moesten klauteren om aan boord te kunnen komen. We werden niet verwelkomd en kregen ook geen hulp. Gelukkig belandde geen van ons tussen de wal en het schip. Of tussen het schip en het schip.
Aan boord van het prachtige voormalige vrachtschip uit 1889 bleek dat er heel wat meer belangstellenden waren.
Er bevond zich een gezelschap dat al enkele dagen op weg was met dit schip, wij mochten ons voor enkele uurtjes bij hen voegen.
Dat is niet zo’n heel fijne constructie: het bestaande gezelschap beschouwt je min of meer als indringer en jij voelt je een beetje tweederangspassagier.
De organisatie vond meevaarders laten aanmonsteren kennelijk wel lucratief, want ze hadden er heel wat geboekt. Het was lastig een goed plekje te vinden en je kon de waddengids (die een boeiend verhaal vertelde over het leven op het wad) en astronoom Peer niet goed verstaan omdat je niet dichtbij hen kon komen.
Zeilen op een oud zeilschip is prachtig, maar je zit als landrot altijd op de verkeerde plaats, je wil wel helpen maar weet niet aan welk touw je moet trekken. Als het dan ook nog donker en koud wordt….
Het schip voer gedurende enige tijd van het eiland weg, waarbij met ontstellend veel moeite de grote zware zeilen werden gehesen (ook de zwaarden moesten omhoog en weer omlaag). Gelukkig gingen we maar een keer overstag: je moet dan heel goed opletten dat je niet van boord geveegd wordt door de giek. Je zou dan in het koude zeewater belanden zonder zwemvest, want die waren op.
Na een tijdje gingen we voor anker, wat eigenlijk niet nodig was geweest want we zaten aan de grond. De schipper maakte zich zorgen, maar ik zei niets tegen mijn medereizigers, want dan worden ze alleen maar ongerust.
We waren ook nog over een boei heen gevaren. De schipper had die niet gezien, omdat de waddenman op het voordek stond te praten over roerdompen en zeevalken.

Toen het schip stillag gingen we allemaal naar boven kijken. Nu diende zich de persoon aan die altijd deel uitmaakt van een gezelschap dat voorlichting krijgt van een deskundige: de man die alles beter weet dan de gids. Als hij een vraag stelt is dat niet omdat hij geïnteresseerd is in het antwoord, maar om te laten blijken hoeveel hij weet.
Als Peer ons probeerde uit te leggen waar Cassiopeia zich bevond, of Pegasus, kwam hij ertussendoor met een nog onbegrijpelijker verhaal. Voor mij lijken alle sterren op elkaar, ik kan alleen de Grote Beer vinden (de steelpan).


Het was net zo erg als een gesprek tussen twee vogelaars: ze hebben het voortdurend over zaken waar je niets van afweet (en ook niet zo vreselijk in geïnteresseerd bent).

Ik had het koud, ik lag niet lekker op de harde dekplanken en ik moest opletten dat er niet iemand in het donker bovenop mijn hoofd ging staan.
Op aanraden van Peer ging iedereen op een gegeven moment aan bakboordzijde zitten, omdat je aan stuurboord last had van vuurtoren de Brandaris. Die doen ze nooit uit, zelfs niet als we vallende sterren moeten zien. Het werd nog voller. De boot kon gelukkig niet kapseizen, we lagen immers op een zandplaat.

Toen het tijd was om te vertrekken werd (weer met ongelukkige passagiers zwetend aan de lieren) het anker gelicht en kon de motor ons met veel lawaai vlot trekken.
We waren blij weer voet aan wal te kunnen zetten. Overigens een knap staaltje stuurmanskunst van schipper Ruth: in het donker aanmeren.

Ik heb twee vallende sterren gezien.

 

Zeilen op een mooie klipper als je daarvoor gekozen hebt (overdag):    8

Zeilen als tweederangs passagier als je eigenlijk voor vallende sterren komt (’s nachts):      4

http://www.willemjacob.nl/nl/het_schip/

 

Terschelling, tot volgend jaar!

Over de zwakke twee en het stopkaartje

Veel bridgers hebben de Multicoloured 2 Ruiten op hun systeemkaart staan.
Dit is een mooie conventie, maar tamelijk ingewikkeld. Je kunt er heel veel instoppen, maar het komt er bijna altijd op neer dat het om een zwakke twee in harten of schoppen gaat.
Ik neem meestal niet eens de moeite om me af te vragen hoe de hand van de openaar eruit ziet, ik kan meestal aan mijn eigen hand al zien welke zwakke twee hij heeft.

Mijn partners en ik zien wel degelijk de kracht in van de zwakke twee-opening (in ieder geval een zeskaart, liefst twee plaatjes en vanaf een punt of acht) en gebruiken die dan ook volop, vaak met succes.
De tegenstanders hebben er vaak geen goede verdediging tegen en eindigen vaak te hoog, te laag of in de verkeerde speelsoort. Of ze laten ons spelen terwijl ze dat zelf hadden  moeten doen.
We hebben hier natuurlijk niet de ingewikkelde Multicoloured voor nodig. We openen gewoon op tweehoogte en kunnen dus ook 2 Ruiten zwak spelen. Regelmatig nemen tegenstanders niet de moeite op onze kaart te kijken en gaan er van uit dat het in dit laatste geval om de multicoloured gaat. Ze wijzen ons er dan gepikeerd op dat er gealerteerd moet worden, wat natuurlijk in ons geval niet hoeft omdat de opening natuurlijk is.

Afgelopen speelavond kwam dit spel langs.

Ik zat Oost en zag drie groene paskaartjes verschijnen.
In zo’n geval is het vaak verstandig ook te passen, kwetsbaar met negen punten openen is meestal geen goed idee. Maar de ervaring leert dat degene met de schoppen vaak de pineut is bij een rondpas. (In dit geval zou het niet opgegaan zijn, passen leverde OW bijna 54% op).
Maar wij hebben onze mooie zwakke twee opening tot onze beschikking, ik hoefde niet bang te zijn dat mijn partner overenthousiast zou worden (zelfs met een maximale gepaste hand zou ze niet tot leven komen) en met een beetje fantasie beantwoordde mijn hand aan de eisen voor een 2 Schoppenopening. Ik hoopte dat mijn partner wat nuttigs voor me mee zou brengen.

Omdat ik met een sprong opende legde ik natuurlijk eerst het rode stopkaartje neer en daarna mijn bod.
Mijn linkertegenstander informeerde naar de betekenis van mijn openingsbod, kreeg antwoord van mijn partner en legde 2 Harten neer.
Toen hem te verstaan werd gegeven dat hij een onvoldoende bod had gedaan veranderde hij zijn bod in 3 Harten.

Dit is natuurlijk een situatie waar eigenlijk de arbiter aan tafel geroepen moet worden. De regel dat er voor een sprong het stopkaartje moet worden vertoond is exact om een probleem als dit te voorkomen ingevoerd.
De tegenstander kan zich nooit beroepen op een vergissing, het signaalrode stopkaartje kan hem immers nauwelijks ontgaan zijn.

Vroeger kenden we het stopkaartje niet. Een arbiter kon dus nooit een eerlijk besluit nemen: heeft de speler zich echt vergist of op deze manier stiekem ongeoorloofde informatie verstrekt? (Partner: ik heb niet zoveel, verwacht niet veel punten bij mij).

Zoals gewoonlijk lieten we het er maar bij zitten (ik had zo mijn twijfels, want het betrof hier een zeer geroutineerde speler).

Noord Zuid mocht 3 Harten spelen en ging twee down (84% voor ons). De leider speelde een beetje onhandig, hij kan min 1. Lekker pûh.

Nawoord: bij nader inzien head Zuid wel degelijk een “normaal” 3 Hartenbod. Hij heeft eerst gepast, dus partner kan een hand zoals de zijne wel ongeveer verwachten. Geen reden om een trucje uit te halen.
Maar hij moet wel beter afspelen!

 

Een paskaartje en een stopkaartje voor linkshandigen.

Kennis bijhouden

Niet lang geleden sloten we de eerste serie bridgelessen voor nieuwkomers af. 24 Geïnteresseerden hadden zich aangemeld om de eerste beginselen van de edele bridgesport te leren.
Ze kregen les van Wolter jan Mulder en mij op maandagavond in buurthuis de Draaikolk.

Bridge leren is niet eenvoudig. Je moet veel leren en veel onthouden.
Dat lijkt lastig en vervelend, maar het is natuurlijk meteen de  reden dat bridge zo leuk is en zo spannend. Spelletjes die voor het grootste deel op geluk zijn gebaseerd en die je na verloop van tijd op de automatische piloot speelt zijn op den duur onbevredigend.
Mensen willen bridge leren omdat het een uitdaging is en omdat het altijd spannend blijft. Je kunt ook blijven groeien, er valt altijd nog wel iets te leren.

De cursisten hebben 11 lessen gehad en de meesten hebben bovendien al twee keer een drive gespeeld.
Omdat de tweede serie lessen pas begin oktober begint, leek het ons belangrijk de cursisten enkele momenten aan te bieden waarop ze hun kennis weer even kunnen toepassen. Het zou vervelend zijn als alles weer weggezakt is na de zomervakantie.
Gisteren was de eerste gelegenheid, ik begon met wat herhaling, daarna speelden we een biedwedstrijdje en tot slot nog enkele spellen.

Wat bieden we met deze Oost- en Westhanden?

Cursisten willen na afloop graag snel door naar het volgende spel, maar dit keer werd elk spel zorgvuldig nabesproken: was de bieding goed? Waren afspel en tegenspel in orde?
Ik geloof sterk in de didactische waarde van direct nabespreken. Je kunt dan meteen zien hoe de leider en de anderen hebben gespeeld, als je te lang wacht zijn de meesten het spel al weer vergeten.

Een van de cursisten vroeg of we nu nog veel moesten leren, ze betwijfelde of ze nog meer informatie zou kunnen opslaan. Ik stelde haar gerust: met het instrumentarium dat in de eerste serie lessen is uitgereikt kan je in principe heel ver komen, voorlopig heb je niet meer conventies nodig.
Ze hebben Stayman en Jacoby wel geleerd, die zijn eigenlijk onontbeerlijk.

Dit spel diende als illustratie:

De bieding ging als volgt:

N                         O                         Z                         W

pas
1 SA                  pas                     2 Klaver              pas
2 Harten          pas                     3 SA                     pas
4 Schoppen     pas                     pas                      pas

Zuid paste de Staymanconventie toe en bood 3 SA na het antwoord (2 Harten) van haar partner. Die wist, nadat Zuid 3 SA had geboden, dat zij op zoek was geweest naar een schoppenfit. Na het antwoord van 2 Harten leek die te ontbreken. Aangezien ze 10 punten had (samen met de minstens 15 van de leider dus minimaal 25) wist ze dat er een manche geboden moest worden, dus bood ze 3 SA.
Volgens de  Staymancoventie belooft een Hartenantwoord een vierkaar Harten, maar de SA openaar kan  ook nog daarnaast in het bezit zijn van een vierkaart schoppen.
Dat was in dit spel het geval. Aangezien de voorkeur uitgaat naar een Harten- of Schoppenmanche boven een SA-manche koos de leider dus voor 4 Schoppen, in de zekerheid dat hierin een fit aanwezig was (anders had zijn partner namelijk geen Stayman toegepast).

Jammer genoeg schiet de theorie ook wel eens tekort.
In de praktijk ging de leider 1 down omdat Hartenaas en Hartenboer beide verkeerd zaten en Ruitenheer ook. Troefaas was natuurlijk een vaste verliezer.

Aan het eind van de middag gingen de cursisten tevreden naar huis: de kennis was weer even ververst en kon niet verder wegzakken. 25 Juni is de volgende bijeenkomst. Hopelijk kunnen we dan weer lekker buiten zitten!

Over het nut van Roman Blackwood en het verschil tussen de A- en B-lijn

 

Het gebeurt niet vaak dat de frequentiestaat zoveel identieke contracten vertoont, met zoveel gelijkluidende resultaten. Hier is zo’n spel.

Dit spel werd 2 mei 2017 gespeeld op Bridgeclub Almere. Aan het meestgeboden contract te zien (5 Schoppen) heeft bijna elk paar een slemonderzoek gedaan.
Dat was natuurlijk een verstandige actie, want het scheelt heel weinig of je maakt inderdaad 12 slagen met Schoppen als troef.
Het is wel verstandig om uit te zoeken over hoeveel azen men beschikt. Slem met twee of meer azen buitenboord is geen verstandige onderneming.

Er is een prachtig instrument om dit te onderzoeken: Roman Blackwood. Met deze conventie wordt het (anders toch nooit gebruikte) bod van 4 SA gebruikt om partner te vragen over hoeveel azen (of keycards) hij beschikt.
Partner mag nooit passen en geeft met zijn antwoord  aan wat hij heeft: 5 Klaver betekent 0 of 3, 5 Ruiten 1 of 4 en 5 Harten 2 zonder troefvrouw.

In dit spel zal hoogstwaarschijnlijk elke Oost de azen hebben gevraagd. Het antwoord was teleurstellend: slechts 1.
De conclusie was duidelijk: er zijn twee azen weg, dus slem is niet mogelijk.
Oost zwaait af naar 5 Schoppen en zijn partner past.
Je verliest alleen twee rode azen en het contract is precies gemaakt.

Acht Oost-West paren in de A-lijn volgden deze strategie, één paar heeft geen slempoging ondernomen (Foei, Jagermannen! Geef West Ruitenaas in plaats van Ruitenheer en je hebt een volledige nul te pakken!).
De score was natuurlijk wel identiek (5 Schoppen contract levert evenveel op als 4 Schoppen +1).

Het resultaat was een mooie 50% voor alle paren!

De B-lijn vertoonde een ander patroon.
Deze lijn speelde dezelfde spellen, maar hier liep het anders: drie paren hadden niet door dat slem heel dichtbij was en namen genoegen met de manche, één paar deed een poging, net als de A-lijners en één paar wist niet af te remmen: Peter en Jan gingen roemloos down in 6 Schoppen.

En dan Bob en Jaap: zij zagen kans 2 down te gaan in 4 Schoppen. Ze hebben dus maar 8 slagen gemaakt terwijl ze er 11 kunnen maken. Een hele prestatie!
(Het zou kunnen dat de arbiter hier strafslagen heeft uitgedeeld, bijvoorbeeld vanwege verzaken).
De goede bieders verdienden hier dus 70% en de anderen werden afgestraft met 20 respectievelijk 0 %.

Wat een mooi spel is bridge toch!

Toekomstdrive 2017

Het districtsbestuur van de bridgebond, afdeling Gooi en Ommelanden, organiseert elk jaar een toekomstdrive.

Deze drive wordt speciaal opgezet voor cursisten die bridgelessen volgen. De organisatie is aangepast aan beginnende bridgers en ook de spellen zijn speciaal gecomponeerd.

Op zaterdagmiddag 22 april vond in denksportcentrum Annapark in Almere de toekomstdrive 2017 plaats. Er hadden zich aanvankelijk 34 cursisten aangemeld, twee zegden af.

Er werden twee lijnen geformeerd, een voor echte beginners en een voor wat meer gevorderden. Dit keer bevonden zich onder de echte beginners een aantal cursisten die nog maar negen lessen hadden gevolgd, heel dapper dus dat ze mee durfden doen.

De doelstelling van deze toekomstdrive is de cursisten te laten meemaken hoe een “echte” wedstrijd eruitziet: je speelt tegen verschillende tegenstanders volgens de officiële bridgeregels, je speelt een relatief groot aantal spellen en er is ook wat tijdsdruk.

We zorgen er in de organisatie natuurlijk voor dat het wel vooral leuk en spannend is om mee te doen. Geen strenge arbiter dus en als je wilt mag je rustig je spiekbriefje raadplegen. Je speelt ook niet tegen superervaren bridgekanonnen die je de oren wassen als je een keertje voor je beurt biedt.

Er waren enkele ervaren bridgers aanwezig, die rondliepen en de spelers ter zijde stonden. Aanvankelijk was er wel wat hulp nodig met het invoeren van de resultaten, al snel konden de deelnemers dit zelfstandig.

Er was een tafel met prijsjes, beschikbaar gesteld door de NBB, niemand ging zonder een aandenken naar huis.  Er was ook voor gezorgd dat elke speler een boekje met spelverdelingen mee kon nemen.

Het was een prachtig gezicht: mensen die enkele maanden geleden nog niets van het bridgespel wisten speelden nu geroutineerd en geconcentreerd alsof ze nooit anders gedaan hadden.

Een enkeling bekende wel dat ze het af en toe erg warm kreeg, een ander vertrouwde me toe dat ze zat te trillen van de zenuwen.

Maar niemand haakte af en iedereen bereikte de eindstreep.

Het voortdurend geconcentreerd moeten zijn eiste wel zijn tol: een speelster vertelde me dat ze op een gegeven moment niet eens meer wist wat troef was, een ander voelde een lichte hoofdpijn opkomen.

De stemming was echter uitstekend en na afloop waren alle deelnemers erg tevreden over een geslaagde middag.

 Het bekendmaken van de uitslag 

En het uitzoeken van een prijsje.

In de A-lijn bewezen Gina en Jan Daaleman dat een goed huwelijk ook een goed bridgepartnership kan opleveren, zij wonnen met bijna 69%. In de B-lijn werden Willy Uijlen en Nettie Arts eerste met 63,89%. Gefeliciteerd!

Deze paren komen allebei uit Almere, uit de lesgroepen van Wolter Jan Mulder en Martin Minnema.

In de beginnerslijn waren de spellen zo gecomponeerd dat er alleen Sans Atout-contracten en contracten in een hoge kleur uit voortkwamen.

Er werd naar hartelust geboden, meestal zat men in de goede kleur, de goede hoogte was wat minder makkelijk te vinden. Terecht was men vaak zeer tevreden met twee of drie overslagen. Een kniesoor die erop let dat de manche nogal eens werd gemist.

In de gevorderdengroep kon op spel 15 groot slem geboden worden, ik denk dat de Noordspelers verbaasd hebben opgekeken toen hun partner opende. Die beloofde dus minstens 13 punten, terwijl ze er zelf 19 in handen hadden!

In dat geval begint er aan tafel een slemgeur op te stijgen, de kunst is te onderzoeken of er niet te veel verliezers zijn en wat de speelsoort moet worden.

Het lukte in ieder geval één paar klein slem te bereiken, ik snap best dat het uitbieden van groot slem voor cursisten heel erg moeilijk is.
Ook gevorderde bridgers komen maar uiterst zelden in 7 uit. De oplettende lezer heeft al gezien dat je geen 7 SA moet bieden!

We bedanken de spelers voor hun deelname en hopen hen binnenkort als lid van een vereniging te mogen begroeten!

Martin Minnema en Wolter Jan Mulder

 

Het districtsbestuur had ook een afvaardiging gestuurd, voorzitter Jos van Dijk en Dirk Keersemaker:

Grote bridgedrive op Terschelling

We gaan al een flink aantal jaartjes in de zomer naar Terschelling. Op uitnodiging van de plaatselijke bridgeclub spelen we dan op donderdagavond mee met de club. Je betaalt een kleine bijdrage en maakt kans op een leuke prijs.

In maart organiseert de club elk jaar een grote bridgedrive, waarbij ook badgasten welkom zijn.

Op 24 en 25 maart 2017 organiseert BC Terschelling een grandioos bridgeweekend in het WESTCORD HOTEL SCHYLGE ****

Uniek gelegen aan de prachtige baai van West- Terschelling

HOOFDPRIJS: Weekend op logies/ ontbijt basis voor 2 personen in een Westcord Hotel op Terschelling. BCT-prijs: voor het paar dat de 50% score het dichtst benadert. Overige prijzen: Terschellinger producten. 18.30 uur – 21.00 uur uitgebreid koud/ warm buffet! Vanaf 21.00uur prijsuitreiking.

Afgelopen weekend deden we voor de vijfde keer mee.
We maakten er een feestje van en vertrokken al op donderdagavond. We namen de avondboot, zodat we vrijdag de hele dag zouden kunnen wandelen of fietsen.

Dit jaar hebben we het bijzonder goed getroffen, het was prachtig lenteweer. Je zag overal voorjaarsbloemen en de zon scheen de hele dag.
Terschelling is een fantastisch eiland.

De drive zelf vond plaats op vrijdagavond en zaterdagmiddag. Er deden ruim 70 paren aan mee, veel  Terschellingers, maar ook flink wat mensen van de wal.
We scoorden vrijdagavond 54,11%. Dit gaf recht op een plek in de B-lijn (in de A-lijn spelen de 16 beste paren om de hoofdprijs).


Zaterdagmiddag viel de score wat tegen: 50,30%. We hadden wat misverstandjes….
Dat betekende dit jaar geen Terschellinger producten voor ons, maar
het was zo’n heerlijk weekend dat we dit helemaal niet erg vonden.

 

Spel 28 leverde 100% op, we voelden elkaar in het tegenspel perfect aan. 

De bieding ging als volgt (wij zaten NZ):

Noord          Oost           Zuid          West
pas
1 H                2R               Dbl              pas
2S                  pas             pas              3R
pas                pas             pas

Het 2R volgbod van Oost is niet zo goed, je moet eigenlijk een vijfkaart hebben, maar ik kan me voorstellen dat ze niet wilde passen (een informatiedoublet kan ook niet).
Het doublet van Zuid is negatief, belooft een 4kaart schoppen.
West dacht zich (niet kwetsbaar tegen kwetsbaar) nog wel een steunbodje van 3 ruiten te kunnen veroorloven.

Oost werd leider in 3 ruiten, uitkomst hartenvrouw.
Ik nam de vrouw over met mijn aas en speelde klaveraas. Daarna hartenheer (Zuid gooide een schopje af) en schoppen 4 voor de aas in Zuid. Ik gokte erop dat mijn partner schoppenaas zou hebben.
Greet had niet zitten slapen en begreep dat ik graag een introever in klaver wilde. Klaver 9 getroefd met de ruiten 6. Harten 4 voor troef, klaver 3 ook getroefd. De leider maakte toen de fout een schopje weg te gooien op mijn nagespeelde harten, in de hoop dat de slag voor de Boer op tafel zou zijn. Maar Greet troefde weer en gaf mij nog een klaverintroever.
Toen de rook opgetrokken was bleek de tegenpartij 4 down, goed voor 100%.

’s Avonds een buffet (zo’n maaltijd waar je eindeloos moet wachten tot je met je bordje in een rij mag gaan staan, waarna je teveel verschillende etenswaren die al enkele uren in warmhoudbakken hebben staan stoven op elkaar stapelt, zodat het een zompige brei wordt), opgegeten terwijl we de zon zagen ondergaan boven de jachthaven.

De prijsuitreiking was als vanouds. Je kunt je niet aan de indruk onttrekken dat het bestuur de prijzen het liefst uitreikt aan leden van de eigen club.
Dat die nu juist niet zitten te wachten op cranberrythee, -zeep, -limonade, -snoepjes en -jam maakt niet uit, een prijs is een prijs.
Het paar met de laagste score in de laagste lijn kreeg de poedelprijs, ze waren niet echt blij met deze onderscheiding.

De winnaars waren er voor het eerst en kwamen bovendien niet van Terschelling. Ze ontvingen de hoofdprijs, maar getuige het enigszins zuinige commentaar van de prijsuitreikster niet helemaal van harte.

     Het was een fijn weekend.

Grote bridgedrive Terschelling:      9

 

 

 

Bridgeles

Op 20 januari gaf ik een bridgeles aan leden van mijn vereniging. Het thema was Vergissingen die je zou willen vermijden.

Als je het edele bridgespel niet machtig bent zal dit stuk voor jou waarschijnlijk totaal onbegrijpelijk zijn.
(Iemand vergeleek een bridgestuk van mij eens met het prachtige filmpje van Jiskefet waarin een volslagen onbegrijpelijke cricket-achtige activiteit deskundig becommentarieerd wordt. (dit filmpje)

We begonnen niet al te moeilijk:

Snijmateriaal

Je kunt alleen maar snijden als je goed “snijmateriaal” hebt. Als op tafel VB109 ligt en je hebt zelf A854, dan heb je goed snijmateriaal. Als de heer rechts zit kan je die eruit snijden.
Het komt nogal eens voor dat bridgers snijden wanneer dat niet goed is.
Als je dit hebt: V932   tegenover A86 heeft het geen enkele zin de vrouw voor te spelen. Zij zal worden gedekt en je bent geen stap verder (B10 is inmiddels bij de tegenpartij gepromoveerd).

Snijd alleen als je het niet bezwaarlijk vindt als de honneur wordt gedekt.

Hoe moet deze figuur wel aangepakt worden?
Liefst laat je natuurlijk de tegenstander de kleur aanspelen, maar soms zijn ze niet zo aardig. De beste manier om deze kleur aan te pakken is: Aas slaan (er is een heel kleine kans dat de heer kaal zat) en dan een kleintje naar de vrouw. Als de heer goed zit maak je in ieder geval twee slagen.

Valse start

A102                         H754
VB83

Als je denkt veilig te kunnen uitkomen met hartenvrouw kom je van een koude kermis thuis: de leider zal de slag nemen met de heer in zijn hand en omdat jij luid en duidelijk verteld hebt dat je de boer hebt zal hij die er vervolgens netjes uitsnijden..
Als je van deze kleur afblijft en de leider zelf zijn gang laat gaan maak je altijd een slag (wel even doorleggen als van rechts een kleintje wordt gespeeld).

Starten van een aaneengesloten serie is prima, maar die serie moet wel dicht zitten.

Twee keer naar je honneurs

HV98
A1032
765

Als je de heer voorspeelt zal die worden gepakt, je verliest twee slagen. Speel twee keer naar je HV toe en als de heer links zit heb je maar een verliezer.

Vergroot je kansen door de juiste speelwijze toe te passen

Onbereikbare slagen

AV5

HB102

Je maakt toch niet de fout een kleintje naar de aas te spelen en de vijf terug? Je hebt jezelf vakkundig geblokkeerd!

Honneurs aan de korte kant eerst incasseren.

Nu wordt het moeilijker.

Spel 1 ♠ VB7
HB864
54
♣ 1076
♠62
57
VB107
♣A8432
               N

W                           O

Z

♠1098
AV932
986
♣H5
 

Contract: 4S door Z

 

Uitkomst RV

♠ AH 543
10
AH 32
♣ VB9

Veel spelers maken de fout meteen troef te gaan trekken. In het eindstadium ontdekken ze dan dat ze blijven zitten met twee ruitenverliezers.

Maak je speelplan, troef zo nodig eerst verliezers in aan de korte kant vóór je troef gaat trekken.

 

Spel 2 ♠6
AHV 3
1098
♣V10543
♠HV10987
1098
432
♣2
             N

W                     O

Z

♠B54
762
A7
♣H9876
 

Contract: 3SA door Z

Uitkomst: SH

♠A32
B54
HVB65
♣AB

Leider, zorg ervoor dat je schoppenaas twee keer ophoudt (dus laat de eerste twee slagen aan de tegenstander). De derde schoppenslag moet je wel pakken, maar je rechtertegenstander kan zijn partner niet meer bereiken. Kijk hoeveel slagen de tegenstander maakt als je te snel opstapt.

Verbreek de communicatie tussen je tegenstanders. Hopelijk ga je aan de goede kant van slag, de tegenstander die de slag maakt kan niet bij zijn partner komen.

Spel 3 ♠32
54
654
♣HVB1042
♠VB109
A1063
1082
♣A3
              N

W                          O

Z

♠876
987
H973
♣987
 

Contract: 3SA door Z

Uitkomst: SV

♠AH54
HVB2
AVB
♣65

Deze truc geldt niet alleen voor de leider, de tegenstanders doen er ook vaak goed aan de slag niet meteen te pakken. Zie het verschil tussen klaveraas meteen leggen of de tweede keer.

Spel 4 ♠AVB
H65
109765
♣742
♠H2
10982
A843
♣HVB
           N

W                      O

Z

♠76543
4
V2
♣10983
 

Z opent 1H

♠1098
AVB73
HB
♣A65

Was je als West in de verleiding een informatiedoublet te geven? Je hebt immers een opening?!
Denk aan de eisen van een informatiedoublet: 13 punten, kort in de openingskleur en tolerantie voor de andere drie kleuren.
Als je wel doubleert gaat je partner in 99 van de 100 gevallen schoppen bieden. Ben je daar blij mee? Er volgt een bloedbad.

Passen is ook een bod!

Spel 5 ♠2
AVB3
98642
♣854
♠8
10984
V1073
♣H1062
           N

W                      O

Z

♠V754
H765
AB
♣973
 

Contract: 4S door Z

Uitkomst H10

♠AHB10963
2
H5
♣AVB

Je komt maar één keer aan tafel (bij de uitkomst). Hoe maak je daar het best gebruik van?
Je beste kans om het contract te maken is een kleine ruiten naar je heer te spelen. Als de heer rechts zit ben je binnen. Als de heer links zit heb je altijd nog de kans dat de schoppenvrouw tweede zat.
Als het zover komt dat je de ruiten vanuit je hand moet aanvallen zijn het altijd twee verliezers.

Wees zuinig op je entrees en benut ze optimaal!

 

Spel 6 ♠V1092
HB10
7653
♣VB
♠HB
AV97
B42
♣A1098
           N

W                    O

Z

♠A765
8
H1098
♣7432
W opent 1SA ♠843
65432
AV
♣H65

Oost: “Ik heb 7 punten, mijn partner maximaal 17. Als we een schoppenfit hebben mag ik mijn singleton harten meetellen, dan hebben we 26 punten, genoeg voor de manche!”

Dit noemen we wishful Stayman. Hoe groot is de kans dat je partner 2 schoppen antwoordt en bovendien 17 punten heeft?

Spel 7
♠A654
A82
H102
♣V98
             N

W                        O

Z

♠V963
HB10543
9
♣76
Oost opent 2H (zwakke 2)

Doe als west geen manchepoging. Je partner kan nooit genoeg waardes hebben. Je hebt een vlakke hand zonder introefwaarde. 2 Harten wordt al moeilijk!

Wees realistisch, weet wanneer verdergaan geen zin heeft.

Spel 8
♠AH32
987
AH10
♣AH8
            N

W                      O

Z

♠54
AH54
543
♣7652
 

Contract: 3SA door W

Je hebt acht slagen, de kans op je negende moet uit de harten komen. Als die 3-3 zitten bij de tegenstanders maak je drie slagen. Je moet echter de vierde wel kunnen bereiken…. Pas dus een safetyplay toe: duik een harten.

Houd er rekening mee dat je later nog een slag wil incasseren. Geef een slag af op het moment dat het nog geen kwaad kan. (Dus niet eerst al je hoge kaarten oprapen).

Spel 9, 10 en 11 spelen we tijdens de les.

In spel 9 gaat het om de mooie extra entree in harten (de 9!), zodat je de ruiten kunt vrijtroeven. Je kunt dan uiteindelijk je klaververliezer kwijt.

Spel 10 is een crossruff festijn. Je moet niet troeftrekken! De tegenstander moet op het laatst zelfs ondertroeven en je maakt +1!

Spel 11 is zo’n spel dat alles precies zit zoals het zou moeten zitten. Je maakt zelfs groot slem!

Wat is bridge toch een fantastisch spel.

 

 

Bridge leren in Almere: het Denken en Doenproject

Op 1 maart 2015 startte het project Denken en Doen in Almere.

De gemeente had ter voorbereiding een gerichte mailing gestuurd aan 5000 mensen in de leeftijd 55+, allen bewoners van de Waterwijk.  De vraag was of ze geïnteresseerd waren in een cursus bridge, georganiseerd door de plaatselijke bridgevereniging, in samenwerking met de NBB en de gemeente Almere.

dsc_0020

Er reageerden 105 mensen, waarvan er in eerste instantie 75 in een lesgroep geplaatst werden, enkelen kwamen op de reservelijst, zij zijn geplaatst als er een plaats vrijkwam. Anderen zagen af van deelname.

De lessen werden verzorgd door bridgedocenten van BC Almere.

De beginners hadden les op de woensdag- vrijdagmiddag, de gevorderden op maandagmiddag.

In de periode maart 2015 – oktober 2016 kregen ze 54 lessen, die werden gegeven in het Huis van de Wijk en de Draaikolk (buurthuizen in Waterwijk).

In deze periode werden ook vier feestelijke drives georganiseerd.

dsc_0044

Om aan de behoefte van een dag-speelmoment te voldoen heeft Bridgeclub Almere vanaf 1 januari 2016 op maandagmiddag een speelmoment gecreëerd naast de twee speel-avonden. Dit vindt plaats in buurthuis de Draaikolk.

Na afloop van het project kunnen we de balans opmaken:

  • Verreweg de meeste deelnemers hebben het hele project afgerond (enkelen vertrokken, hun plaats werd vaak ingenomen door een nieuwe deelnemer).
  • Bridgclub Almere heeft 33 nieuwe leden mogen inschrijven, die allen deel hebben genomen aan het project Denken en Doen.
  • Van de andere deelnemers is bekend dat ze thuis bridgen. Zij hadden er geen behoefte aan lid te worden van een bridgevereniging.
  • We hebben veel plezier en enthousiasme waargenomen, sommige deelnemers hebben zeer tegen hun zin moeten afhaken vanwege gezondheidsproblemen. Dit was, gezien de hoge gemiddelde leeftijd, te verwachten.
  • De gemeente heeft een bedrag van €10750 geïnvesteerd (plus de kosten van de lesruimtes), de NBB €4150 en de bridgeclub vele mensuren.
  • Hiertegenover staat dat een groot aantal oudere Almeerders een plezierige dagbesteding heeft gehad, sociale contacten hebben gelegd en de kans hebben gekregen lid te worden van een leuke vereniging. Voor de gemeente zijn de kosten per jaar lager dan die voor één scootmobiel. De opbrengst in termen van volksgezondheid en sociale cohesie (vereenzaming, hersenactiviteit, actieve leefstijl) is niet in cijfers uit te drukken, maar wel evident.

Nog een keer?

Gezien het geweldige succes van het project heeft BC Almere het voornemen een aanvraag in te dienen bij de gemeente Almere voor nog een D&D project in een andere wijk.

dsc_0046

Havenkomtoernooi

We deden mee aan het Havenkomtoernooi, inmiddels voor de vierde of vijfde keer.
Je speelt in 7 restaurants die rondom de haven van Almere zijn gevestigd iedere keer 4 spellen tegen wisselende tegenstanders. Zij komen uit Almere en omstreken, het niveau is wisselend.
Na de derde ronde krijg je een lekkere lunch aangeboden in de eetgelegenheid waar je het laatst gespeeld hebt. Als dat in Krab aan de Haven was krijg je waarschijnlijk zeebeestjes, als je de derde ronde op de pannenkoekboot gespeeld hebt eet je pannenkoeken.
Wij kregen een heerlijk Chinees buffet bij Treasure.

Dit was inmiddels de dertiende editie van dit speltakel, er deden 100 paren mee.
Het deed me plezier ook een aantal van mijn cursisten onder de deelnemers te ontwaren.

Het was een stralende septemberdag, er was tussen het spelen door gelukkig genoeg gelegenheid even van de zon te genieten.

havenkomt

 

We werden achtste, met 62,82%. Geen gekke prestatie! De prijs bestond zoals gewoonlijk uit twee flessen wijn. Nooit eens een lekkere fles bier…

 

Voor de statistiek:

  Aantal
Slechte score waar we niets aan konden doen 1
Fouten 4
Cadeautjes van de tegenpartij 8
Mazzel 4
Mooi gespeeld 3
   

spel-19-1

Spel 19 was een noodspel, 22 paren gingen down, 6 boden de manche niet uit (met 26 punten).

5 Klaver is eigenlijk het enige contract dat je “op eigen kracht” kan maken (zonder hulp van de tegenstanders), en dan moet je het nog heel goed aanpakken (het werd maar twee keer geboden….).

Het is een spel met grote communicatieproblemen. De zeskaart klaver is een mooie bron van slagen, maar volkomen onbereikbaar als de tegenstander niet zo vriendelijk is klaver te spelen nadat je de aas gedeblokkeerd hebt. Gelukkig voor de SA-bieders was dit 22 keer het geval….

Er is een mooie coup die werkt als de tegenstander een beetje zit te slapen (of zich niet in kan houden): na (bijvoorbeeld) een hartenstart deblokkeer je klaveraas en speel je vanuit Oost schoppenvrouw voor. Noord is misschien heel blij dat hij nu zijn heer kan maken (hij dacht dat die eruit gesneden zou worden), maar hij moet de slag weigeren….
Als hij de slag neemt heeft hij een entree gecreëerd naar de lange klaveren (schoppenboer) en hiermee het probleem voor de leider opgelost.

Ik leer mijn cursisten dat we niet op aarde zijn om het de leider gemakkelijk te maken.

Wij hadden aardige tegenstanders en maakten 3 SA + 2 (goed voor 88%. Telt mee in het rijtje cadeautje van de tegenstander).

Volgend jaar weer!

 

Havenkomtoernooi:    8