Ik heb al enige tijd een abonnement op de Correspondent. Jammer genoeg lees ik te weinig artikelen, maar ik blijf abonnee omdat ik het heel erg belangrijk vind dat er een goed functionerende kritische pers is.
Ik kreeg een cadeautje: het boek Waanzinnige tijden, een bloemlezing van de beste artikelen van de laatste jaren. Het boek was gratis, maar wel een e-book.
Aangezien ik veel liever een papieren boek lees, bestelde ik de paperback. Die was niet gratis, maar dat vind ik niet zo’n probleem. Ik houd ervan een boek in mijn handen te houden, te kunnen ruiken, terugbladeren, streepjes te zetten en te weten hoe lang een artikel is.
Uit het voorwoord van Rob Wijnberg (oprichter en hoofdredacteur):
Journalistiek kan in deze tijd een paar cruciale functies vervullen en een aantal fundamentele waarden voorstaan, die essentieel zijn voor een gezonde democratie en een leefbare planeet – juist nu beide onder druk staan. Noem het: waardenvolle journalistiek, of waardengedreven.
Hij illustreert deze term met zes belangrijke waarden, die inderdaad heel goed weergeven waar goede, actuele journalistiek om draait.
De zes waarden worden vervolgens in 6 hoofdstukken verder toegelicht en geïllustreerd.
Een zeer leesbaar boek. 8
Ik lees meestal tegelijkertijd een non-fictieboek en een roman.
Ik was al begonnen aan het oeuvre van Barbara Kingsolver, nu was The Poisonwood Bible aan de beurt.
Wat een fantastisch, indrukwekkend boek.
Een Amerikaanse missionaris belandt met zijn gezin in Zaïre, in 1959. Het land heette toen nog Congo en was “bezit” geweest van koning Leopold van België.
Om de beurt komen de vier dochters aan het woord en de echtgenote.
Er wordt een fantastische psychologische schets gepresenteerd van een gezin dat langzaam te gronde wordt gericht door de godsdienstige waanzin van de arrogante autoritaire vader die op geen enkel wijze afstand kan nemen van zijn westerse opvatting over geloof en beschaving.
Het gezin valt uit elkaar en de meisjes/vrouwen zoeken elk een manier om hun leven verder vorm te geven na het trauma van de jaren in de Congo.
Intussen krijgen we een indringend beeld van de inwoners van Zaïre, van de manier waarop ze omgaan met de bezoekers/indringers en hoe ook de veranderende tijden invloed hebben op hun manier van leven.
De schandelijke manier waarop met name Amerika zich bemoeit met het bestuur van het land (de nieuwe democratisch gekozen premier Lumumba wordt vermoord en vervangen door de dictator Mobutu die zichzelf verrijkt ten koste van de bevolking).
Kingsolver legt uit dat het Kikongo, (de taal die gesproken werd in het dorp waar de missionaris probeerde mensen te bekeren tot het ware geloof) tonaal is. Dat houdt in dat een woord verschillende betekenissen kan hebben naar gelang de toon waarop het wordt uitgesproken verschilt. De godsdienstwaanzinnige vader denkt dat hij enkele woorden beheerst, maar heeft geen benul van de benodigde tonaliteit en gebruikt dus veelvuldig een woord waarvan de betekenis compleet anders is. Hij zegt: “Tata Jesus is bangala” (het meest dierbaar/geliefd) maar gebruikt de onjuiste toonhoogte en zegt in werkelijkheid: “Jesus is poisonwood”. (Poisonwood is een giftige plant).
Een indrukwekkend, heel mooi boek: 9
Ik had verzuimd streepjes te zetten en kon in het boek (dat 600 pagina’s telt) de informatie die ik nodig had niet meer vinden.
Chat GTP bood uitkomst: binnen een seconde het precieze antwoord op mijn vraag over de kwestie die in de laatste alinea wordt toegelicht. Wauw.