Ik moet van mijn psychiater naar een museum. Ik had haar verteld dat ik museumbezoek zo miste. Het was lang niet mogelijk geweest, vanwege mijn geblesseerde rug en omdat ik psychisch wel wat dingetjes had. Ze vond het goed voor mijn herstel als ik de vleugels weer uitsla en buiten het huis dingen ga doen die ik leuk vind. We hebben dan ook het plan gemaakt om volgende week naar Singer Laren te gaan, daar is een tentoonstelling van Jan Toorop.
Onderdeel van mijn behandeling/begeleiding is het regelmatig gesprekken voeren met een psychiatrisch verpleegkundige. Ik vond die gesprekken niet zo heel zinvol, maar je slaat een uitgestoken hand natuurlijk niet weg.
Het laatste gesprek verliep minder prettig. Toen ik had verteld dat de psychiater vond dat ik meer moest ondernemen pakte ze dit onmiddellijk op en kwam met de theorie dat genezen van een depressie 20% medicijnen is en 80% activering. Ze kondigde aan mij achter de broek te zullen zitten om ervoor te zorgen dat ik voldoende ondernam. Nu ben ik geen type die er van houdt achter de broek gezeten te worden. Eigenlijk heb ik daar een pesthekel aan. Ik heb zo mijn twijfels over de door haar genoemde percentages, ben zelf een groot fan van de betere farmaca en weet me hierin gesteund door twee lotgenoten. Een ervan wil met een doosje pillen in haar kist de grond in.
Ik leid heus niet het leven van een kluizenaar en weet zeker dat, als het weer wat beter wordt, ik er volop op uit ga. Eerst moet ik even vaste grond onder de voeten hebben mbt de nieuwe medicijnen.
Ik heb de verpleegkundige later (want ik ben nogal secundair reagerend) op vriendelijke toon geappt dat ik het niet helemaal met haar opvattingen eens was en liever niet opgejaagd werd. Ze appte terug dat ze het begreep.
Over musea gesproken, ik ben inmiddels een aardig eind op weg met mijn eigen museum. Via veilingen heb ik inmiddels al een aardige verzameling aangelegd.
Sommige zijn reproducties van “echte” grote kunstenaars, meestal gaat het om onbekende.
Mij kan dat niet zoveel schelen, ik vind ze mooi en inderdaad af en toe een beetje zoet, maar een beetje tegenwicht tegen alle ellende die op ons afkomt mag wel eens.
Laat u eens achter de broek zitten en kom kijken in mijn kleine museum!
Kan ik u misschien een cursus fotografie aanbieden? De getoonde afbeeldingen doen mij het uitschreeuwen van pijn aan mijn ogen. Verder amusant verslag van de ingewikkelde ontwikkelingen die jij doormaakt. Alle goeds Martin, groet van Irene
Je hebt helemaal gelijk, Irene. Ik had notabene mijn Nikon gepakt, dus niet mijn telefoon gebruikt, maar toen werd ik ongeduldig en heb het afgeraffeld.
Zal proberen het wat mooier te maken.
Leuk Martin!
Net zoals jij vroeger welkom was in mijn stenen/schelpen en veertjesmuseum!
Het zal fijn zijn Martin, om met Greet weer een museum te bezoeken. Gisteren ben ik met Paul naar Erwin Olaf geweest. Eigenlijk kende ik de meeste foto’s wel, maar mooi om ze in het echt te zien.
En daarna samen lunchen, dat maakt de dagen fijn.
Wanneer is jouw museum geopend?