Als een mens het flink te stellen heeft met zijn hoofd is het goed afleiding te zoeken. De krant biedt niet veel soelaas: van de meeste dingen die je leest word je nog depressiever dan je al was.
Een hobby moet uitkomst bieden.
Ik schreef al eens over mijn verzameling klassieke sluitzegels. Inmiddels heeft die indrukwekkende vormen aangenomen, maar zoals het gaat bij verzamelen wil je toch altijd nog meer. 
Gedurende een flinke periode was er geen zicht op een nieuwe leuke partij waarin ik kan schatzoeken: een stapeltje nieuwe zegels voor je nemen, ze een voor een keuren en dan af en toe een pareltje aantreffen. Een zegel in Art Nouveau stijl, of Jugendstil of eentje van primitieve schoonheid of juist grafisch perfect.
Dan ineens dienen zich twee kansen tegelijk aan. Een oude Duitser biedt een partij van ca 600 zegels aan op Kleinanzeigen, de Duitse variant van Marktplaats. Hij blijft hardnekkig communiceren in het Duits, een taal die ik niet machtig ben, en onderhandelt meedogenloos. Voor iets te veel geld haal ik hem over van zijn zegels te scheiden. Het pakketje is onderweg. Op E-Bay verloopt het wat rustiger. Een vergelijkbare partij waarop wel wat geboden wordt, maar die ik als de bieding afloopt voor een heel schappelijke prijs de mijne mag noemen. Ook dit pakje verlaat de Heimat richting Nederland.
Als ze aankomen wacht mij eerst een tijdrovende taak van het afweken van de zegels. Ze zijn ingeplakt in kartonnen boekjes maar men heeft destijds gelukkig hiertoe gebruik gemaakt van de gom op de achterkant. Die lost op in water, dus als ik de boekjes voorzichtig uit elkaar haal en de bladen in een bak met water onderdompel laten de meeste zegels na verloop van tijd gehoorzaam los. Ik vis ze dan uit het water en deponeer ze voorzichtig met de beeldzijde naar beneden op vellen keukenpapier. Meestal drogen ze vrij snel.
Dan kan eindelijk het schatzoeken beginnen.
De nieuwe aanwinsten moeten een plek krijgen, de zegels die ik al heb (dat worden er steeds meer) gaan in een oud postzegelboek. Soms verkoop ik wat op Marktplaats of Catawiki.
Ik ben ervan overtuigd dat diep in de menselijke psyche een grote aandrang zit tot ordenen. Men kan heel gelukkig worden aan deze aandrang toe te geven.
Ik orden dus de zegels, waartoe en voor wie is volstrekt onduidelijk, maar ik geniet ervan.
Soms herken je een patroon, soms zie je een aantal zegels met hetzelfde thema. Die vis ik eruit en een heel enkele keer show ik ze aan een groter publiek. Vandaag: de kapsalon.
Let op de “embossing” techniek in de eerste twee zegels. Het papier heeft door een speciaal stempel reliëf gekregen. De derde afbeelding dateert uit 1910-1915, maar ik zie wel overeenkomsten met jaren 50 illustraties van (onder andere) kinderboeken.
Een posticheur is een pruikenmaker of haarwerker.
En dan moest het haar natuurlijk ook nog gewassen worden, gekamd worden of een kleurtje krijgen. Je kon zelfs middeltjes kopen om haaruitval te voorkomen. Op het tweede plaatje kunnen we zien hoe succesrijk Dada-haarwater was. Peru-Tannin-Wasser kan er ook wat van. (Het verhaal gaat dat de twee dochters van de fabrikant gefigureerd hebben).
Men had natuurlijk personeel dat kon assisteren bij de complexe taak van het Kopf Wäschen.
Een haarelement zorgt bij scholieren voor een schoner hoofd?
En dan zomaar ineens een schitterende zegel van Pigmol. Laat-Jugendstil volgens de expert. Daar doe ik het voor.