Deelnemers aan 2 voor 12 geven vaak te kennen dat zij als hobby meedoen aan pubquizzen.
Dit fenomeen was bij mij volledig onbekend, tot ik door het bestuur van mijn vereniging werd uitgenodigd deel te nemen aan een feestelijke bijeenkomst van de vrijwilligers. Er zou ook een pubquiz zijn, verzorgd door de uitbater van het café dat bij het denksportcentrum hoort.
We werden willekeurig in groepjes ingedeeld.
Ik moest denken aan de keer dat ik deel uitmaakte van de commissie die de jaarlijkse beginactiviteit van ROC Flevoland moest verzorgen. Deze was bedoeld voor de docenten en vond plaats bij aanvang van het nieuwe schooljaar. Het leek ons een goed idee als de docenten van de verschillende opleidingsrichtingen gemixt zouden worden, om er op deze manier voor te zorgen dat je ook eens met een andere dan je directe collega’s in gesprek kwam.
We deelden in de bussen dus gekleurde briefjes uit. Het was de bedoeling dat je met collega’s die dezelfde kleur hadden in een bootje zou plaatsnemen.
We waren in Giethoorn en zouden gaan varen. De inscheping begon en ik zag dat de gekleurde briefjes verscheurd in kleine stukjes als confetti over het water waren uitgestrooid. Men ging uiteraard met bekenden in het bootje zitten, je vertelde je vakantieverhalen natuurlijk het liefst aan iemand met wie je nauw samenwerkte.
De groepsindeling voor de quiz verliep zonder problemen. Het is leuk om eens met mensen aan tafel te zitten waarmee je normaal niet in contact komt, maar tot een gesprek kwam het nauwelijks omdat we moesten luisteren naar de vragen en nadenken over de antwoorden.
Het groepje moest een schrijver aanstellen (bij ons werd de vraag gesteld wie er een beetje mooi kon schrijven) die de antwoorden moest invullen op het formulier. Er was enige discussie over de vraag of fouten in spelling of grammatica ook meetelden (in dat geval wilde namelijk niemand die taak op zich nemen), maar de spelleider gaf aan op dat gebied tolerant te zullen zijn.
Het is leuk om te observeren hoe mensen zich in een setting als deze gedragen. Zo zijn er altijd deelnemers die zo blij zijn dat ze het goede antwoord weten dat ze dit luidkeels rondbazuinen, waarmee concurrerende groepjes hun voordeel kunnen doen. Hun wordt vaak meteen de mond gesnoerd door de groepsgenoten.
Andere kandidaten laten zich voorzichtig en met een flinke slag om de arm horen en er zijn ook deelnemers die het goede antwoord weten, maar te timide zijn om dit duidelijk naar voren te brengen.
Een lid van onze groep was zo enthousiast dat hij de taak van onze schrijfster ongemerkt overnam.
En dan zijn er natuurlijk altijd mensen (meestal mannen) die de lachers op hun hand proberen te krijgen door spitsvondig commentaar te leveren op de vragen.
De quizmaster begaf zich op glad ijs: zelf geen bridger had hij met behulp van AI een aantal vragen op dit gebied geformuleerd. Hier werd goed gescoord, maar een van onze fanatiekste clubleden was het niet eens met de quizmaster toen die het juiste antwoord op een van de vragen formuleerde. Hij eiste op hoge toon dat zijn antwoord goedgekeurd werd. Met enige moeite wisten zijn groepsgenoten hem ervan te overtuigen dat het moment niet zo geschikt was voor een uitgebreide discussie en dat we ons moesten neerleggen bij het oordeel van de arbiter, in dit geval de quizmaster.
Deze was zo enthousiast geworden toen bleek dat zijn quiz in goede aarde viel dat hij na iedere ronde aankondigde dat er nog één zou volgen.
Naar mijn smaak duurde het dus iets te lang, maar ik kan nu aan iedereen vertellen dat ik mee heb gedaan aan een pubquiz.
We hebben niet gewonnen. Shit.