Oplichters

Mijn vrouw stuitte op een site waar kleding te koop wordt aangeboden. Het ging om een zojuist feestelijk geopende winkel op Terschelling.

Elise en Anne hadden al heel lang een droom om een winkel te beginnen en die was eindelijk uitgekomen. Op de foto staan twee 40+ vrouwen en door het raam van de gezellige winkel is de Brandaris te zien. We zien beelden van de opening: gasten hebben een glas in de hand en alles lijkt koek en ei.

Ze bestelde een paar jurken en moest lang wachten tot ze geleverd werden. Bij het uitpakken (het pakket bleek uit China te komen) ontdekte ze dat de jurken helemaal niet van de kwaliteit waren waarop ze gerekend had. In plaats van zachte linnen stof en mooie gekleurde patronen waren ze van nylon of polyester en liepen de kleuren door elkaar. Geen labeltjes, slecht in elkaar gezet en dus een grote teleurstelling.

Bij navraag bleek ze eerst te moeten aantonen dat er iets mis was (foto’s opsturen). Verder bestond de mogelijkheid de kleding te retourneren, maar dan moest het naar China gestuurd worden op eigen kosten. Daar zou men alsnog beoordelen of de klacht gegrond was en daarna eventueel overgaan tot terugbetaling.

Dit alles had weinig te maken met het fraaie beeld dat werd opgeroepen: vriendelijke mensen, persoonlijke service, en geld-teruggarantie.

Toen Greet de kleding bestelde waren op internet geen recensies beschikbaar.

Dat is nu wel anders. Op Trustpilot kunnen mensen hun beoordeling geven over webshops, inmiddels staan er ruim 50 recensies, allemaal negatief.

Je komt er achter dat het hier om zogenaamde dropshipping gaat: verkopers pretenderen een winkel te hebben maar fungeren in wekelijkheid alleen als doorgeefluik. Ze doen alsof ze prachtige spullen hebben, maar laten in plaats daarvan goedkope rommel uit China komen. Ze geven natuurlijk geen service of antwoord en schepen hun klanten af met waardeloos, lelijk spul. Het is heel moeilijk je geld terug te krijgen en je bent in ieder geval de kosten voor het retourneren kwijt (ongeveer €30,-)

De site is inmiddels uit de lucht, maar ik lees in de recensies dat er in Maastricht ook een fijne winkel geopend is door Romy, die hiermee haar droom heeft verwezenlijkt. Ze heeft precies dezelfde kleding in de aanbieding als Elise en Anne.
In Amsterdam zijn het Riet en Marleen, hetzelfde verhaal.

Wat opvalt is het raffinement waarmee deze oplichters te werk gaan: het verhaal is aantrekkelijk (vrouwen die eindelijk kunnen doen wat ze heel leuk vinden), een interessante locatie (wij hebben een speciale band met Terschelling) en natuurlijk mooie, redelijk goedkope kleding.
AI heeft mooi werk opgeleverd: aantrekkelijke portretten, levensechte interieurs en prachtige kleding met goede omschrijving. De sites zien er mooi uit en alles lijkt te kloppen.

Ik denk dat een geoefende AI-gebruiker in een middag zo’n mooie site kan opzetten. Het verdienmodel is natuurlijk dat klanten betalen voor rommel en hun geld niet terug krijgen. Ze worden nog een tijdje aan het lijntje gehouden (iemand vroeg naar het adres van de winkel op Terschelling, dat merkwaardigerwijze ontbrak, en kreeg als antwoord dat de winkel zich bevond aan de Terschellingstraat, die helemaal niet bestaat) en de verkopers zijn natuurlijk niet te vinden.
Fabrikanten in China werken graag met deze oplichters samen.

Mijn vrouw heeft zich neergelegd bij het verlies van haar geld.
Vraag is natuurlijk hoe een mens zich kan verdedigen tegen zulke geraffineerde oplichterij.